Naka gapos ang dalawang kamay ko ngayon habang nilalabas ako ng mga kawal saaking kulongan. Ngayon ang araw na mag papasya si Ama sa magiging hatol saakin. Alam kong magiging malaki ang kaparusahang ipapataw saakin dahil malaki ang nilabag kong batas. Kung kayat inihanda ko na ang aking sarili sa maaring pweding mangyari.
Habang nag lalakad papunta sa bulwagan ay hindi ko maiwasang hindi maisip si Juanna. Ni hindi na kami nag kikita. Kamusta na kaya ang aking mahal ngayon? Siguradong nag aalala na sya saakin. "Mahal ko hintayin mo ako." Alam kong maririnig iyon ni Juanna sapagkat wala na ako sa loob ng aking kulongan.
At hindi nga ako nagkamali dahil sumagot sya sa aking tugon. "Wag kang mag-alala nandito lamang ako. Hihintayin kita." Sa sinabing iyon ni Juanna ay nagkaroon ako ng lakas
