"Ina." Naiiyak na hinawakan ni Ina ang aking mukha. Nasa labas sya ngayon ng kulongan. Mag mula ng ipakulong ako ni Ama ay palagi na akong dinadalaw ni Ina. Isang linggo na akong nakakulong. Isang linggo ko naring hindi nakikita si Juanna.
"Elias aking anak. Huwag kang mag alala alam kong lalambot rin ang puso ng iyong Ama. Kakausapin ko sya ulit para palayain ka." Agad akong umiling bilang sagot kay Ina. Alam kong kahit anong gawin ni Ina ay hindi na mag babago ang desisyon ni Ama. At kapag pinag bigyan nya naman ako ay siguradong malaking kasiraan iyon sa kanyang tungkolin bilang Hari.
"Huwag mo ng kausapin si Ama. Hindi iyon makakabuti sa iyo Ina. Huwag kang nag alala maayos ang aking kalagayan rito Ina. Tumahan kana. Ikinasasakit ng aking damdamin ang makita kang umiiyak ng dahil saa
