Goran stayed silent after hearing my answer. He didn't give any reactions. Any comments or whatsoever. He just remained silent.
Buong araw na magkasama kaming dalawa ay ako lamang ang nagsasalita. Usually, kapag ganito ang kausap ko, aalis na agad ako. Pero kay Goran, hindi ko alam. Imbes na umalis ay mas pinili ko pang manatili. Ni ayaw ko na ngang umalis. Kung wala lang sana akong trabaho ay hindi pa ako bababa ng bundok. Kung paanong nagagawa ni Goran ang bagay na ito ay hindi ko alam. Hindi man siya nagsasalita ngunit naipapa batid pa rin niya sa akin na nakikinig siya.
Kaya naman ay masarap sa pakiramdam na magkwento.
That is why told him everything. Sabi nila ay talk to strangers. And Goran is an stranger so, I talk to him.
Nang pumatak na ang oras sa ala syete ay nagpaalam na ak
