Luna
Parang binibiyak ako ulo ko sa sobrang sakit ang bigat ng pakiramdam ko. Huminga ako ng malalim at dahan dahan kong dinilat ang mga mata ko. Nilibot ko ang tingin sa buong paligid, ang pamilyar ang kuwarto to sa akin. Nung napagtanto ko kung nasaan ako ay dali dali akong napabangon mula sa pagkakahiga.
Kuwarto ni Keith! Ibig sabihin ay nasa bahay niya ako at hindi ako namalikmata kagabi, siya ‘yung nakita ko at nagligtas sa akin.
Tumayo ako at tumakbo ako papunta sa pintuan, bubuksan ko na sana yo’n pero napaatras ako nung biglang bumukas yo’n kaya napaatras ako. “K..Keith..” Mahinang bulong ko.
Bakas sa mukha niya ang gulat nung makita niya ako sa tapat ng pintuan nung pagbukas niya nito.
“G-gising ka na p-pala..” Gulat at nag aalangang sambit niya, hindi ko siya pinansin a
