AWANG-AWA si Izaiah kay Hero habang pinagmamasdan niya ito na walang malay. Tanging tunog lamang ng mga aparato ang tanging naririnig niya sa tahimik na silid nito. Hindi niya maiwasang magtanong kung bakit minsan ay kay damot ng kapalaran sa kanya. Nakilala nga niya ang kanyang anak pero nasa kritikal naman itong kalagayan ngayon.
“Anak, pasensya ka na hindi ko kasi agad nalaman na anak kita. Kung nalaman ko lang noon pa, hindi ka siguro maghihirap nang ganito ngayon. Mamahalin kita at aalagaan. Anak, ako si Izaiah, ‘yong tinatawag ni Cyd na Daddy? Ako ‘yon, anak. Ako ang totoong daddy mo. Gumising ka na. Pangako, kapag gumaling ka na magiging masaya tayo,” hindi na niya mapigilan ang paglandas ng kanyang mga luha. Hindi niya nilulubayan nang tingin ang mukha nito baka sakaling magising
