Nang makarating ako sa apartment ni Evie, agad akong kumatok. Nanlalabo ang aking mata dahil sa mga luha na kanina pa nag-uunahang tumulo.
"Sandali!" Sigaw ni Evie mula sa loob ng apartment.
"Sino---" hindi na nito natapos ang pagsasalita ng sugudin ko ito ng yakap.
Ramdam ko ang pagkabigla ni Evie dahil sa biglaan kong pag yakap dito. Ang higpit ng yakap ko dito habang patuloy na umaagos ang luha sa aking mata.
"Shhhh! What happened?" Puno ng pag-aala ang boses nito. Hindi ko maibuka ang aking bibig para magpaliwanag. Hinayaan ko lang na tumulo ang luha ko.
S-sobrang sakit....
Yung sakit na Parang unti-unti akong pinapatay.
Sobrang sakit, dahil yung taong pinagkatiwala mong hindi ka sasaktan. Yun pa ang mas dudurog sayo. Yun pa ang sisira sa kaunting pag-asa na natitira sayo.
