CHAPTER 30

1223 Words

Apollo's POV I looked at the clock. It says 2:30 am. Alam kong dapat na akong matulog dahil maaga pa akong pupunta sa office bukas pero masyadong mailap sa akin ang antok. Buhay na buhay pa rin ang dugo ko simula kahapong dumating siya. For almost six or seven years ay ngayon lang ulit tumibok ang puso ko nang ganito kabilis. I am not exaggerating. Pinagdaanan ko ang napagdaanan ng mga kaibigan ko na dati ay kinakaawaan ko lang. Funny how we have the same attitude, same taste in women, same libido, same fate, same pain. Pare-pareho kami ng pinagdaanan na pagkatapos makita ang hinahanap-hanap ay iniiwan. Maybe we were cursed. I admit, we were ruthless in the same manner. But when we love, I mean really love, we never forget and our heart will beat for only that woman. Masakit na iniwan a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD