NAKATITIG lang ako sa pintong nilabasan ni Andrei. Mababanaag sa kaniya kanina ang pag-aalala kay Samarah at hindi ko maipaliwanag ang inis na naramdaman ko. I shouldn't feel this way, since I am the intruder in their life.
Pero ang hirap pa rin pala tangapin na kahit anong gawin ko, he will nevee be mine as whole. Nararamdaman kong importante ako sa kaniya, pero hindi pa rin niya kayang tuluyang iwanan si Samarah.
Pumasok na lamang ako sa kwarto at umupo roon. Andrei left his hoodie jacket and I know how he loves this. Dinampot ko iyon at lumabas ng kwarto. Malamang ay hindi pa nakaalis ang sasakyan niya.
"Hi, Ma'am!" bati sa akin ng staff ng building pagkalabas ko ng unit.
Ngumiti ako bilang ganti. "Have you seen, Andrei?"
Kilala nila si Andrei dahil matagal na rin siyang nakati
