The Dragon and The Witch

Chapter 66

Chapter 66

Nag-isip nang malalim si Elenor kung paano papaliitin ang punong malaki na iyon. Imposible naman kasing madala nila ang magical tree sa mundo ng Verdona. Hindi kaya kukuha lang siya ng isang dahon at dadalhin sa VErdona? Wala naman kasing sinabi ang Empress nil sa kung ano ang dapat na gawin. Maski siya ay naguguluhan na rin sa kalagayan nila. Hindi niya alam kung ano talaga ang tamang gawin sa sitwasyon nilang iyon. Kailangan na niyang mag-isip nang gagawin dahil nauubos na ang kanyang oras. Madali siyang kumilos, pinilit nia ang sariili na akyatin ang puno, habang nakapikit ang mnga mata. Dahil kapag tumitig siya nang matagl sa magical tree, mangyayari sa kanya ang nangyari sa kanyang mga kasama.

Kita rin niya ang pagtulong sa kanya ni Randal. Pinagising nito ang mga kasama isa-isa, naging ligtas naman ang lahat. Ngayon ang problema niya lamang ay kung paano susulosyunan ang pagkuha sa magical tree. Napa-isip siyang muli nang malalim, kinapa niya ang katawan ng puno saka pinilit na umakyat sa itaas. Hindi alam ni Elenor kung magagawa ba niya ang bagay na iyon. Pero bahala na kung anoman ang kalalabasan ng kanyang naisip.

“Elenor! Nasaan ka na? nakapikit na kaming lahat!” rinig niyang sigaw ni Randal. Hindi niya pinansin ang mga ito at nagpatuloy siya sa kanyang balak.

Sana nga ay maakyat niya nang maayos ang magical tree at ang makakuha ng kahit isang dahon man lang niyon. Kung iyon ang tanging dadalhin nila sa mundo ng Verdona. Pinilit niya muling kapain kung nasaan ang sanga ng punong iyon. Gingamit na lamang niya ang pagkapa kaysa sa kanyang paningin. Alam niya kapag ano ang mangyayari sa kanya oras na mahulog siya. Alam niyang mataas na rin ang nararating niya. Ngunit wala pa rin siyang makapa kahit ni isang dahon. Makalipas ang ilang saglit, may nakapa na rin siya,. Hindi siya nagsayang ng oras at agad na kumuha ng isang dahon. Napangiti siya nang magtagumpay.

Unti-unti may naramdaman siyang kakaiba sa paligid. Tila lumiliit nang lumiliit ang kinakapitan niyang magical tree. Noon niya lang napagdesisyunan na imulat ang mga mata para tingnan ang nangyayari. At ganoon na lamang ang saya niya nang magtagumpay ang kanyang naisip. Bumaba siya ng magical tree at pinagmasdan itong tuluyang lumiit. Tumungo siya sa kinaroroonan nila Randal.

“imulat na ninyo ang inyong mga mata. Tapos na ang lahat, makukuha na natin ang magical tree.,” tawag niya sa mga kasama, sabay yugyog sa balikat ng mga ito.

Nanlaki ang mga mata ng kanyang kasama nang makita na ng mga ito ang maliit na magical tree. Hindi sila makapaniwala nang mapatingin sa kanya,. Maging siya rin ay hindi makapaniwala sa nangyari, inisip niya lang at sinunod ang dekta ng kanyang kutob. Hindi niya inaasahan na magiging epektibo nga iyon.

“anong ginawa mo? Paano mo napaliit ang magical tree?” takang tanong sa kanya ni Randal habang hindi mapuknat ang ngiti nito sa labi.

“Oo nga, Elenor. Paano mo iyon nagawa, nakapikit lang kaming lahat kanina habang tinatawag ka naman ni Randal,” segunda namang tanong ni Adoe sa kanya, nakikitaan niya nang pagdududa sa mga mata nito.

Pero hindi roon nagpa-apekto si Elenor. Alam niya ang ginawa niya at wala siyang nagawang kasalanan. Ginawa niya ang lahat na makakaya kahit na alam niyang malalagay sa peligro ang buhay niya. Kung lahat sila aakyat sa punong iyon at kukuha ng dahon, alam niyang malalagay sa pahamak ang kanilang buhay. Saka na lamang niya iisipin ang lahat, hindi na siya mag-isip pa ng negatibo nang mga oras na iyon. Alam naman niyang tama ang kanyang ginawang desisyon.

“Pumikit ako habang inaakyat ang magical tree. Naisip ko kasi na kung hindi natin madadala ang fganoon kalaking magical tree, siguro pwede naman kahit isang dahon nito. At iyon ang balak kong ibigay sa empress. Pero hindi ko inaasahan na liliit siya nang ganyan pagkatapos kong kumuha ng isang dahon,” kwento niya sa mga kasama.

Tumango-tango ang lahat. Alam niyang mahirap paniwalaan ang sinabi at kwento niya, pero hinyaan na lamang niya. Bahala na kung maniniwala sa kanya ang mga kasama o hindi. Ang mahalaga sa kanya nang mga oras na yon ay ang lumiit na ang magica tree at kaya na nila iyong dalhin sa mundo ng Verdona.

“Anong gagawin natin ngayon?” tanong ni Damien habang nakatingin sa kanya.

Hindi alam ni Elenor ang susunod na hakbang na gagawin. Pero wala namang ibang gagawin kundi bunutin nilang lahat ang maliit na magical tree. Hindi naman siya lang ang bumunot no’n. sila ang lahat na naghirap sa misyong iyon, dapat sabay-sabay din silang bunutin ang tagumpay na para sa kanila. Wala nang nagawa pa si Elenor kundi ang maunang lumakad papunta sa kinaroroonan ng magical tree. Iyon ang tanging paraan para maenganyo niya ang lahat na bunutin ang magical tree.

“Bunutin natin nang sabay-sabay ang magical tree, para makabalik na tayo sa mundo ng Verdona.” anyaya niya sa mga ito.

Nag-alinlangan ang ilan sa kanyang mga kasama, pero agad namang lumapit sa kanyang kinaroroonan ang mga ito. wala naman na ang mga itong nmagagawa, kundi ang bunutin nila nang sabay-sabay ag magical tree. nakikita niya ang kaba at pag-aalinlanagan sa mga ngiti at mga mata ng kasama. kahit naman siya ay kinakabnahan sa kung ano ang mangyayari matapos nilang bunutin ang magical tree na iyon. pero tulad nga nang paniniwala niya, walang mawawala kung hindi nila susubukan. kung anoman ang kalalabasan ng kanilang desisyon at aksyon sa mga oras na iyon, ay malugod nilang haharapin.

"Guys, kung ano man ang mangyari sa atin matapos natong bunution itong magical tree, huwag kayong matakot. malalampasan natin ang lahat nang ito."

tumango naman silang lahat sa sinabing iyon ni Randal. Wala na silang pag-aalinlangan nang mga oras na iyon. Hindi na nila hinintay na maubos ang oras. Agad nilang sabay-sabay na binunot ang magical tree. Lumiwanag sa buong paligid kasabay ng kanilang pagsigaw nang malakas dahil hindi nila basta-basta mabunot ang magical tree. Kinakailangan nila nang lakas para kunin iyon. Hanggang sa mawala a ng liwanag na nagmumula sa magical tree at kumalat iyon sa buong kapaligiran. Ganoon nga ang hinihintay nilang mangyari, ganoon na lamang ang kanilang paghiyaw nang makuha nila ang magical tree.