Chapter 23
NAKATAYO NG tuwid ang mga tauhan ni Lucbano habang naghahanda ang mga ito ng gagamitin. Pinapangaralan niya ang mga ito kung ano ang dapat na gawin.
Hindi niya maiwasan ang mag-alala sa mga kasama. Ilang taon na silang magkasama. Kasama niya ang mga ito mula sa hirap mannat ginhawa. Kahit sa anomang labanan ay karamay niya ang mga ito. At hindi niya inaasahan na baka dito na lamang magtatapos ang kanilang samahan. Sa sitwasyong ito sila malalagas.
“Alam kong malayo na ang narating natin. Mahabang panahon na ang pinagsamahan natin. Marami na ring mga nalagas sa atin at nagbuwis ng buhay. Marami na tayong nailigtas na buhay. Marami na tayong nakaharap na geyra at labanan. Pero sa kabila ng lahat ng iyon ay andito pa rin tayo, nakatayo at patuloy na makikipaglaban at poprotekt
