Chapter 44:Whole Life
“Aubri!”
Nagpatuloy ako sa pagtakbo, kanina pang nagtutuluan ang luha ko ngunit hindi man lang ako huminto para maglaan ng oras para punasan ang mga luha kong kalat-kalat na sa mukha ko. Hindi ko pinakinggan si Cosmo, tumakbo lang ako nang tumakbo.
Hindi naman ako nagagalit sa kaniya, wala naman siyang kinalaman kung bakit ako umiiyak ngayon. Actually, he’s trying his best to protect me from his parents, talagang ayaw lang magpaawat ng parents niya. Mas nananaig sa kanila ang kagustuhan nilang paalisin ako sa buhay ni Cosmo. Pero kahit ganoon, hindi ako magtatanim ng sama ng loob dahil sa hinaharap, alam kong matatanggap rin nila ako para kay Cosmo. Umaasa ako. Ngunit, kung hindi naman mangyayari iyon ay hahayaan ko na lang na magalit sila nang magalit sa akin. Hin
