Chapter 32

1866 Words

Wala namang pinagbago no'ng mga nakaraang araw. Ganoon pa rin. Hindi niya ako pinapansin at laging iniiwasan, kung sakaling magkrus man ang landas namin ay malamig 'yong pakikitungo niya sa akin, gusto niya siguro talagang iparamdam 'yong sakit na dinulot ko. It makes me uneasy, seeing he's like that. Alam ko naman na mayroon na siyang girlfriend, hindi ko siya maintindihan kung ano pang maidudulot sa kanyang maganda ng pag-iwas o masamang pakikitungo niya sa akin. Hindi naman siya mukhang revenge-type na tao. Minsan, hindi ko pa rin maiwasang umiyak, habang tumatagal ay naiisip ko na normal na 'yong pag-iyak ng araw-araw. 'Yong mga kaibigan ko– kaibigan, ha? Siguro, nagbago na nga talaga ako. Madali ko nang ina-admit na kaibigan ko sila. Malaki ang natutulong nila sa'kin, lalo na kap

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD