Chapter Twenty-one
-Kendal-
“Ako nga ang dapat na magpasalamat dahil sa wala pa akong maalala pero hindi mo ako iniwan at inalagaan mo parin ako, alam mo gusto ko bago ako manganak ay naaalala ko na kung gaano kita kamahal, at kung sino nga ba akong talaga.? Ang dami kong tanong na hanggang ngayon ay walang kasagutan. Natatakot ako na baka isang araw ay masama pala akong babae at hind imo matanggap kung anong klaseng tao pala ko.” Nahihiya kong sambit dito.
“You are beautiful, kind and very thoughtful Kendal. You are the kind of woman that men will like, but I am the one who won your heart, so they are sorry because you married to me.” Masaya naman nitong sagot sa akin, napatingala naman ako dito saka pilit na ngumiti. Gusto ko mang matuwa sa sinabi nito pero bakit parang nakakaramda
