KABANATA 18
Liya sinisisi kung bakit wala akong ina,” pauna kong kwento kay Hyacinth habang nakaupo kami sa damuhan.
Bahagya kaming nakalayo kila Raine na noo’y nasa field at nakikipaglaro ng soccer sa ibang year level. Nagkaroon ng faculty meeting kaya walang pasok ngayong hapon, swerte para makapag-usap kami ni Hyacinth. Nang marinig ko ang kuwento niya kahapon mula kay Raine at sa sinabi niyang kahit paunti-unti ay magtiwala ako sa kanila, napagdesisyunan ko na magsabi ng kaunti kay Hya. Afterall, pareho kaming may mga dinadala sa aming mga puso.
“I’m sorry to hear that…” aniya sa malungkot na boses sabay tanaw rin sa harap.
Napakagat ako sa ibaba ng aking labi dahil baka naalala na naman niya ang sugat sa kaniyang puso. Ang pagsisi niya sa kaniyang sarili sa pagkawala ng kaniyang k
