Isang linggo ang nakakalipas mula nang bumalik ako dito sa London.
"Vera, kakain na."
Rinig ko pang tawag ni Celine pero nagpanggap akong tulog.
Hanggang ngayon nahihirapan pa rin akong tanggapin na ang mommy ni Sage ang kabit ni Papa.
Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na sa isang iglap ay maglalaho na parang bula ang mga pangarap namin ni Sage kasama ang isa't-isa.
Pinunasan ko ang mga luhang tumulo mula sa mga mata ko.
Ako ang nagdusa at hanggang ngayon ako pa rin ang nagdudusa.
"Vera, lumabas ka na jan! nag-aalala na ko sa'yo. Kailangan na rin nating magreport sa agency," malungkot na sabi ni Celine.
Pagkabalik ko dito ay hindi pa 'ko nakakapunta sa agency at sinabi ko na lang na hindi maganda ang pakiramdam ko.
Ang totoo ay hindi talaga maganda ang pakira
