Nasa byahe na kami ni Mama papuntang Iloilo. Nakabarko kami ngayon dahil sabi ko sa kaniya ay gusto ko makalanghap ng hangin galing sa dagat. Pumunta lang ako sa deck ng barko at sumandal doon habang nakapikit.
Natigil lang ako sa pag-iisip nang maramdaman ko na may tumabi sa akin, si Mama.
“Are you okay?” tanong niya habang nakatingin din sa lawak ng karagatan.
“Opo, masyadong marami lang iniisip tungkol sa buhay. Hindi ko alam kung saan ba ako nagkamali, Ma.” Bumuntong-hininga ako pagkasabi ko niyan kay Mama.
Nilingon niya ako at hinaplos ang buhok ko. “You know that I will listen to you ‘di ba? Kung ano man ‘yang nasa isip mo, iwan mo muna sa Manila and enjoy your vacation,” aniya.
Nginitian ko siya at isinandal ang ulo ko sa balikat niya. Dalawang araw ang lumipas at nakarating na
