I Can't, I Can See You: TRUE EVIL

I can't,can see you: TRUE EVIL Characters: Jeorin Phergon Eilgo Xiphea Aa Vribon Hasni Dein Others: Mrs. Pecita Mr. Nion Mrs. Leyng Mr. Juen Manong Renor A/N: this story ay may pagka fantasy na ewan po, basta, if you don't like this story sorry for wasting your time and don't leave any bad words po, hope you understood. Please forgive me for any grammatically error, if you want to correct me, it's my pleasure if you do a good way to correct me. ILY. If you an interested, this my new IG:@_bluver_ ©All Rights reserved.2021. Disclaimer: This is a work of fiction. Names, characters, business, places, events and incidents are either the products of the Author's imagination or use in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, leaving or dead, or actual events is purely coincidental. Arigalamat so much for your understanding 3>. ....  PROLOGUE 2022, August "Mga anak, nasaan na ba ang kapatid niyo at May nais kaming sabihin sa kaniya ng ama niyo." Limang oras na kaming nag hihintay sa kaniya... "Si bunso kasi inaway si Jeorin." Pang-aasar ng panganay ko sa bunso kong anak. "Anong ako, ikaw itong nakipag sagutan kay ate. Ma, si kuya at ate alam niyo bang muntik nang mag p*****n---" natigil sa pagsusumbong si bunso nang pahampas na tinakpan ng kuya niya ang bibig niya. "Tumahimik nga muna kayong dalawa, naistress na kami rito ng nanay niyo tapos--" "Asawa, okay lang, normal lang sa magkapatid yan. Mabuti pa ata puntahan na natin sa school ang anak natin mag gagabi na rin eh, nag aalala ako." Kinuha ko na ang sling bag ko sa sofa at nang hahakbang na ako para sana umalis na ay bigla akong nakaramdam ng kaba. "Bakit ma? Okay ka lang?" Pag-aalala ni bunso. Nilingon ko lang sila at saka nag madaling kunin ang selpon sa bag ko. "Asawa, mga anak, mag deactivate kayo ng mga account at patayin lahat ng gudgets!" Sinusubukan kong kontakin ang PSE pero may kung sino ang pilit na pumuputol sa pagkokonek ko sa kanila kaya pinatay ko nalang ang cellphone ko. Yon nalang ang way para hindi makuha ng buo ang personal information namin. "Ano bang nangyayari--" "May nakikita akong green na puso." Pamamalita ko sa kanila. "At yang green na puso ang palaging naikekwento ni Jeorin sa atin? Na siyang papatay sa atin?" Nakuha agad ng asawa ko ang point ko. Magkarugtong kami ng mata ni Jeorin, ang pangalawang anak ko, nang hindi pa lumalabas ang kapangyarihan ng mata niya ay inakala niyang panaginip lang ang nakikita niya pero isa iyong pangitain. Nakikita ko ang kulay ng puso ng taong iyon habang si Jeorin ay blurred ang nakikita niya, ibig sabihin hindi pa dumarating ang tamang oras para masugpo ang pinaka-kalaban ng bansa. "Ma,pa, ano po bang nangyayari? Mamamatay na po ba tayo?" -yung panganay. "Mangyayari po ba ang napapanaginipan ni ate?" -si bunso. Nagkatinginan kami ng asawa ko at saka sabay silang hinarap at tumango. "Edi, tumakas na tayo pa!" Akmang tatayo na mula sa sofa ang panganay ko nang pigilan siya ng ama nito. "Huli na ang lahat, nasa malapit na sila, maraming madadamay kung tatakas tayo--" "Pero ma, hahayaan nalang ba natin na mamatay tayo, paano si Jeorin!" Bago ako tuluyang umupo ay napahampas ako sa noo ko at pilit na humihinahon. "Ngayon alam ko na, may dahilan kung bakit hindi pa siya nakakauwi.... Dahil siya ang nakatakdang humuli sa main kalaban anak." Lalong lumalala ang kaba na nararamdaman ko sa bawat tunog ng orasan na naririnig ko. "Pero, makikilala ba siya ni Jeorin agad--" "Anak, may suhestiyon ako, nais ko sanang makiisa kayo sa gagawin ko." Tumango agad sila sa akin. Mabilis naming nagawa ang naiisip ko. "Ma, nandiyan na ata sila." Lahat kami ay napalingon sa direksyon ng pinto at nag hawak kamay kaming apat. "Nawa'y gabayan ng amang lumikha sa atin ang kapatid niyo, sana'y hindi lumiko sa maling landas ang anak natin dahil lang sa paghahanap sa papatay sa atin." Kung may kakayahan lang sana akong makita ang mukha ng killer, diretso ko nang sasabihin sa anak ko kung sino ang dapat ang unang tugisin. "Ma,pa, bunso, gawin natin ang lahat makarating lang kay Jeorin ang mensahe natin kahit na wala na tayo sa tabi niya." Sumang-ayon kaming tatlo sa panganay ko. Sana lang ay makamit ng bansa o ng mundo ang justice, pagiging malaya at ang kaginhawaan. Umaasa kami sa inyo, PSE, anak Jeorin.