The Substitute Bride

I think. I can't do that Olivia, ano nalang ang iisipin ng mga tao kapag nalaman nilang ako ang ikakasal sa boyfriend mo, do you think matatanggap iyon ng magulang mo.,,? Saad ko habang sinusundan ng tingin ang kaibigan ko, uupo at maya't maya tatayo. Pagbigyan mo na ako Alice, I really need your help this time. Pagmamakaawa nito lumapit sa kinaroroonan ko at nakaluhod habang hawak ang aking mga kamay, ngunit Tumayo ito ng walang makuhang sagot sa akin at bumalik sa kanyang kinauupuan. Bukas na ang kasal at ngayon mo pa naisipan magback out, my god,! Matutuyuan ako ng utak sayo. Medyo pasigaw na wika ko. I can't control my voice towards this sudden decision of her. “Please enlighten me about what's really going on,,? Bakit biglaan ang naging desisyon mo.,,?” Pamimilit ko sa kanya parang gusto ko na lang umiyak na tila bata habang nakahiga sa sahig dahil mahirap sundin ang kahilingan nito. But who I am talking tila walang narinig. Hey olivia talk to me,! kung hindi kapa ready better talk to your boyfriend. I'm sure he will understand your reason if he's really love's you." Me and olivia We're bestfreind during our college days and till now. Madaming bagay ang hindi namin pagkakapareho she's kikay type, mahilig sa mga luxury things,a kind a spoiled brat, because she's only child with her parents,but she's kind. Hindi lang iyon lapitin din ng mga lalaki dahil sa taglay nitong kagandahan, while me I'm just an ordinary girl kabaliktaran ni olivia ngunit kahit madami kaming pinagkaiba ng kahiligan hindi handlang yon sa aming pagkakaibigan. Sampong beses kong pinag isipan ang tungkol sa kasal pero hindi ko ma imagine ang sarili kong maglalakad sa altar basta hindi ko alam ang gagawin alice., Hindi ko alam kung anong klaseng pakiusap ang gagawin ko upang magbago ang isip ni olivia she's really crazy hindi ba siya nag iisip napakalayo ng itsura namin sa bawat isa upang ako ang umaktong bride ng kanyang boyfriend parang gusto kong sabunutan ang kaibigan ko ng magising sa katotohanan. Muli siyang nagpalakad lakad sa harap ko habang pinalalaruan ang kamay nito. I think I don't have really choice kundi gagawin ang naisip ko. really. I can't do. What do you mean,,,? No,,are you crazy olivia,,,? Nagpapanic na wika ko ng makitang may kinuhang maliit na kutsilyo sa kanyang bag saka mabilis na tinapat sa kanyang leeg. I'm sorry kung dinamay kita sa problema ko alice kaya it's better to end this.,,, No,,no,,olivia give me that knife please, don't do this..pagmamakaawa ko dahan dahan akong lumalapit sa kinaroroonan niya ngunit umaatras siya. Halos pigilan ko ang aking hininga habang pinagmamasdan ang maliit na kutsilyo wala ng pagitan konting galaw nalang nito siguradong magkakaroon na ng tabas sa leeg nito. Please__ olivia makinig ka sa akin.,,sa mababang boses ko pakiramdam ko hinahabol ko ang aking hininga dahil sa kabang nararamdaman ng mga sandaling iyon. Hindi ko alam na kaya niyang saktan ang sarili.This is the first time that I witnessed this attitude of her. Walang makakapigil sa akin alice, not you or even my parents..,! Halos mapalundag ako sa kinatatayuan ko ng igalaw nito ang kutsilyo and right there nakita kong may lumabas na konting dugo sa leeg nito. Oh my god,,,!olivia dumudugo ang leeg mo.,,agad kong tinakbo ang kinaroroonan niya saka nakipag agawan ako ng kutsilyo. I Don't care kung isa sa amin ang masusugatan sa kamay ang mahalaga makuha ang kutsilyo sa kamay nito. She's not really joking. Ng mapa sa kamay ko ang kutsilyo tinapon ko ito sa malayo saka kumuha ako ng madaming tissue at dinampi sa leeg nito. No,,,No,,alice bakit mo ako pinigilan I don't want this life sa tingin mo hindi ko kayang gawin sa sarili ko.,,,bitiwan mo ako tatalon ako sa building .,,pagpupumiglas nito. Lalo akong naalarma sa sinabi nito, oh my god,,!nasa 10th floor ang unit ko. Fine,,fine stop it,,!olivia pumapayag na ako sa gusto mo. Wala sa sariling wika ko. I can't really imagine kapag ginawa niya ang balak ang tumalon sa building. Omg,,! baka habang Buhay akong mumultuhin ng konsensya ko kapag nangyari iyon kay olivia. Olivia.,,,Tawag ko sa mahinang boses this time humagolgol ng iyak patuloy ako sa paghaplos ng likod nito pero yong kabang nararamdaman ko andon parin pati ang tuhod ko ramdam ko ang panginginig pakiramdam ko para akong nagkatrauma sa nasaksihan,, subrang takot at kaba ang nararamdaman ko ng mga sandaling iyon sa pag aakalang katapusan na ng kaibigan ko. Naging mahina na ang iyak nito saka kumalas ng yakap. Naupo sa kama si alice upang ikalma ang sarili. Thank you so much alice alam kong hindi mo ako matitiis hindi ako nagkamali na naging bestfreind kita. And I owe you a lot. Naging masigla muli ang mukha ng babae saka mahigpit na niyakap si alice. Wala akong lakas kaya nakisabay nalang ako sa yakap ni olivia, sinulyapan ko ang sugat niya sa leeg tumigil narin ito sa pagdudugo. Tila walang boses na gustong lumabas sa bibig ko, sa halip Kumalas ako mula sa pagyayakapan namin at nagtungo sa cabinet upang kunin ang medical kit doon para gamutin ang sugat nito. Abot tenga ang ngiti ng isa habang si alice Tahimik na ginagamot ang sugat sa Leeg ng kaibigan.Pagkatapos nilagyan niya ng band aid Again thank you so much alice, kailangan ko ng umaalis, ikaw na ang bahala bukas. Don't worry, I will come back soon. Masayang paalam nito humalik sa pisngi ni alice bago tuluyan lumabas sa unit nito ang babae. Now, I calmed down mula sa panginginig ng aking katawan and the same time parang pasan ko ang mundo dahil sa responsibilidad na iniwan sa akin ni olivia.