ANGELA’S POV
Hindi ko man lang sya magawang tamaan at kahit na anong bilis ko’y natutumbasan nya. Hindi ko alam paanong aatake ng hindi nya ako madaling maramdaman o kaya naman ay hindi nya ako nahuhuli. Naiinis akong hindi ako makalapit kay Sedit dahil na rin sa lalakeng ito. Pero kanina pa sumasakit ang ulo ko sa hindi ko malamang dahilan lalo na sa tuwing pagmamasdan ko ang mukha nya.
“Ano na munting anghel? Akala ko ba ay malakas ka? Bakit tila hindi na iyon ang nakikita ko sa ‘yo ngayon?” sarkastikong tsnong nya at napakuyom ako ng kamay ko sa sinambit nito.
Hindi ko pinakita na nanghihina ako. Dahil kapag ginawa ko ‘yon alam kong iyon ang chance nya para galitin at inisin ako. Imposibleng walang naganap at imposibleng naging ganito ang lahat sa isang iglap lang. Kailang
