THADRON CY

"Eat me..." The moment he lifted my legs, I can't help but utter those words to him. Ramdam na ramdam ko ang panginginig ng mga hita ko dahil sa emosyong binibigay niya dulot ng kaniyang ginagawa. He teased my flower using the tip of his tongue. "Ohhh, please eat me, Thad," I plead. "Shut up! You're so loud, b*tch," walang emosyon niyang sambit sa akin. Nakaramdam ako ng bigat sa loob pero mas lamang pa rin ang tawag ng laman. He called me b***h for the nth time. I should get used to it, dahil ginusto ko naman lahat ng 'to, magtitiis nalang ako. I love him so much to the point that his words will not make me fall out of love. Tinuloy niya ang kaniyang ginagawa kaya napaliyad na ako ng tuluyan. Impit na ungol nalang ang lumalabas sa bibig ko dahil sa sobrang pagpipigil na mag-ingay. He hate it, so ako na ang maga-adjust. Pinasok niya ang dila niya sa butas ko kaya mas lalo akong napaliyad. Napahawak ako sakanyang buhok para mas idiin pa siya roon. Nilabas masok niya ang dila niya na mas nagbigay pa sa akin ng kakaibang sarap. Nagpabaling baling ang ulo ko sa higaan at ang isang kamay ay napahawak na sa bedsheet ng sobrang higpit. Gustong gusto kong umungol ng malakas pero hindi ko magawa. Nanginig nang husto ang mga hita ko nang tuluyan akong labasan dahil sa makasalanan niyang dila. Tumayo siya at malamig akong tinignan. "Tuwad," utos niya sa akin kaya walang atubiling sinunod ko siya kahit nanghihina na ako. Tumalikod ako at tumuwad sa harap niya. He hold my waist firmly and even slapped my butt cheeks for how many times. Pagod na ako pero mukhang wala pa siyang balak tumigil. This is his way of punishing me kahit wala naman akong kasalanan. He's so rough towards me but I'm okay with it. Para sakanya, kahit anong gawin niya ay okay lang. Martyr na kung martyr pero mahal ko siya, kaya ako pumayag sa wedding arrangement namin. Naramdaman ko ang pagkiskis niya ng kaniyang dambuhalang alaga at tinutok na ito sa ari ko. He inserted it without having a second thought. He's thrusting so hard and I can't help but to silently moan. "Sh*t," mahinang sambit ko nang maramdaman kong lalabasan ulit ako. This time ay hindi ko na kinaya ang pagpipigil kaya sunod sunod na halinghing na ang lumabas sa bibig ko. "Ohhh...T-Thad, slow down, p-please– ahh!" Hindi niya ginawa ang pakiusap ko kahit alam kong narinig naman niya 'yon. Nang marinig ko na ang sunod sunod niyang pagbuntong-hininga ay alam kong lalabasan na rin siya. He thrust so hard that our bed is moving like it's about to collapse. "Ahhh! f**k," aniya at tinanggal ang ari niya bago ako hinila paharap. He made me face his huge soldier and inserted it on my mouth. Doon niya pinutok ang katas niya at halos maluha ako dahil sa laki no'n. I gagged when he push it inside my mouth deeper. May luha nang tumulo sa mga mata ko dahil wala siyang awa sa akin. He's treating me like a damn prostitute. Tinanggal niya rin ilang saglit ang ari niya at binitawan na ako. Nagpunta siya sa banyo at ako naman ay napahandusay nalang sa kama. Hindi ko napigilang mapahikbi nang matapos kami. He's so ruthless. I even asked myself many times if I deserve this kind of treatment. Mukhang wala na ako sa sarili kong pag-iisip dahil kahit ganito ang ginagawa niya sa akin bilang asawa niya ay hindi ko pa rin siya magawang iwan. I love him so much. Nakatulog na ako doon nang wala ni isang saplot. Nagising na lang ako bandang alas dose na ng gabi dahil sa sobrang lamig. Sinulyapan ko ang gilid ng kama at walang Thadron na nakita. Mukhang hindi pa siya nakauwi o baka nasa opisina niya sa taas. Binalot ko ang katawan ko ng makapal na comforter bago ako dahan dahang bumangon. I can still feel the sore down there. Feel ko namamaga na pribadong parte ko dahil sa walang tigil na pagniniig kanina. Bumaba ako ng hagdan dahil nakaramdam ako ng gutom. Kumukulo na ang tiyan ko at nahihilo na rin ako. Kailangan kong kumain para bumalik naman ang lakas ko. Madilim na banda rito at halos isang ilaw nalang ang bukas. Wala kaming kasambahay ni Thadron dahil ayaw niya ng may ibang kasama rito. Ako ang nagluluto minsan kung dito siya kumakain, kadalasan kase ay sa labas na dahil madami siyang ginagawa, especially sa work. Binuksan ko ang ref at nakitang kaunti nalang ang stock namin. Kailangan ko nang mag grocery bukas. Kumuha lang ako ng loaf bread, cheese, ham na ipi-prito ko lang saglit at iba pang pwedeng mailagay sa gagawin kong sandwich. Kailangan ko ng heavy food dahil baka himatayin na ako sa gutom. I wonder if he ate too. Dagdagan ko nalang siguro ang gagawin kong sandwich para kung hindi pa siya kumain, may madadatnan siya rito sa ref. Nang matapos akong mag-prepara ay naisipan kong ihatid ko nalang siguro sakanya 'tong ginawa ko. Baka sakaling matuwa pa siya sa akin. Kainin man niya o hindi, basta tanggapin niya ay ayos lang. I smiled when I remember that he likes black coffee too. Alam kong hindi pa tulog ang isang 'yun dahil sa dami ng ginagawa niya. Kinakabahan man dahil baka sungitan lang ulit niya ako ay pinili ko pa ring puntahan siya. Dumiretso ako sa hallway kung saan nasa pinaka dulo pa ang kaniyang opisina. Bitbit ang tray na may lamang pagkain, huminto ako sa harap ng office niya at naaninag ko sa ibaba ng pinto ang liwanag na nanggagaling sa loob. I knew it. He's still awake. Dahan dahan kong binuksan iyon at sinilip kung nasaan siya. I saw him on his swivel chair, nakaupo habang may kausap sa telepono. I silently walk towards him para hindi ko siya maistorbo nang mapahinto ako dahil sa lumabas sa bibig niya. "Her father was the one who killed my parents, I won't let them slide. Esra is just my bait–" "No!" He firmly cut whoever is on the phone. "Her and her family deserves my wrath, Tres. You know how devastated I am when my parents died." Nakita ko ang pagkuyom nito ng kamao. "They're innocent, but because of some bullshit criminals, now they're gone. Hindi ako mahilig magpatawad, pinsan kita at kilala mo ako higit pa sa iba," galit na aniya sa kabilang linya. Namuo ang luha sa mata ko nang ma-gets ko ang sinasabi niya. Wala naman na siyang ibang pinakasalan kung hindi ako lang. Is it true? Hindi ba ako nananaginip lang? Am I deaf or something? Napatayo agad si Thad nang marinig ang pagbagsak ng tray na hawak ko na siyang lumikha nang pagka-lakas lakas na ingay. His eyes widen but quickly back to being cold. "What are you doing here, Esra?" Mabilis akong napabalik sa huwisyo at agad na yumuko para itago ang mukha ko at pulutin ang mga nahulog na kalat. I don't want him to see me crying. "A-Ah, dadalhan s-sana kita ng sandwich, nadulas lang sa kamay ko, sorry." Halos hindi ako magkanda-ugaga sa paglilinis ng mga 'yon. Magpapanggap akong hindi ko narinig ang mga sinasabi niya. I don't want him to know that I heard everything. "Don't touch that, let me," hinawi niya ang kamay ko nang muntik ko nang hawakan ang basag na tasa. Hinayaan ko nalang siya at kinuha ang iba pang kalat. Pasimple kong pinunasan ang luha ko at tumayo. "Sorry, gagawin nalang kita ng iba–" "No, I'm going to sleep now. Go back to your room and do the same, Esra." "Are you sure you don't want some coffee?" "Just do what I said, leave my office," bulalas niya. Napatitig ako sa kamay niyang dumampot sa mga bubog dahil nagdudugo na iyon. "Now, Esra!" Napapitlag nalang ako dahil sa sigaw niya. Dali dali akong lumabas ng opisina niya at bumalik sa baba. At simula nga ng gabing 'yon kung saan ko natuklasan ang lahat ay nagising na ako sa pagiging martyr at obsessed ko sakanya. I planned to stay with him kahit pa hindi maganda ang trato niya sa akin. I played the cards like he does. Nagbago ang pakikitungo niya sa akin after that encounter, cold and arrogant pa rin pero may oras na nakikitaan ko na siya ng pagbabago. Hindi ko kinompronta ang parents ko, even him. Lahat ng narinig ko ay tinago ko muna sa sarili ko. Hanggang sa isang araw ay nagising nalang akong nahihilo at nagsusuka. I found out that I'm two weeks pregnant so I quickly told myself to stop obsessing over him. I know he won't like it If I tell him that I'm pregnant. One sided love lang ang relasyon namin kaya hindi na ako nagdalawang isip na magplanong umalis sa mansyon. I left his home, with a small luggage, a passport, credit card and my cellphone. Pinangako ko sa sarili ko na ang bata sa sinapupunan ko naman ang bibigyan ko ng importansya. I know he will find me, but I'm done with him and with my family's lies. Nabalik ako sa huwisyo nang tapikin ako ni Mico sa balikat at seryoso akong tinignan. "We're about to leave, tama na kakaisip nang kung ano ano riyan, your doctor is waiting for you," aniya sa masungit na tono. Mabilis naman akong tumayo kahit may kabigatan na ang tiyan ko dahil malapit na ang due date ko. Kanina pa pala ako nagbabalik tanaw. Lagi nalang ako natutulala kapag iniisip ko ang mga nangyari. Mico is a friend of mine, dito ako sa bahay niya tumutuloy dito sa San Francisco, California. I left Philippines months ago because of my pregnancy, I was marked as missing when I suddenly left Thadron's house. Pinutol ko kase lahat ng connection ng CCTV sa bahay niya bago ako tumakas. I won't let him find me. Kaya kong buhayin ang magiging anak namin. Even my parents, I don't contact them. My sister is reaching me too but I stayed silent. Bahala na. Tsaka nalang ako magpaparamdam kapag lumabas na ang kambal sa tiyan ko. I don't wanna stress myself so I prefer it this way. Mabuti nalang at may kaibigan akong maaasahan. Tsaka ko na iisipin ang mga sunod na hakbang ko o kung anong mangyayari pagkapanganak ko. For now, I will focus on my situation. Hindi madali para sa akin ang magtago dahil madaming connection si Thadron. Mico is just good at hiding me. Pero hindi pa rin ako nakakampante. Sana lang ay tigilan na ako ni Thadron. I'm done with him, and I know wala na akong kwenta sakanya, he knows I already knew his dark plans, alam kong alam na rin niya na natuklasan ko na ang mga sekreto niya. Hunting me will only make him disappointed. Kase kahit magkamatayan kami, hinding hindi ako sasama sakanya. Sana lang ay mailabas ko na ang kambal bago niya ako mahanap. Kase kung malaman niyang anak niya ang nasa sinapupunan ko, I don't know what he will do. I'm too scared to find out.