"Esra..."
Napalingon ako kay Thadron nang tawagin niya ang pangalan ko. Nandito kami sa loob ng private plane niya papuntang Cebu.
Kanina pa ako tulala simula nung sunduin niya ako sa bahay hanggang sa pagsakay namin dito.
Mukhang nakahalata na siya.
"Are you okay? Do you need some water?"
His voice is sweet and soft.
Umiling ako at tumingin ulit sa labas ng bintana. It's dark outside yet I find the darkness comforting.
Halos na wala akong maramdaman ngayon. I don't even know what to feel anymore. Basta ang alam ko lang ay naloko ako, napaniwala ng mga taong pinakamamahal ko.
Masakit sa akin.
Pero parang tadhana na ang nagsasabing kailangan ko itong malaman.
Kung hindi pa ako nakasal kay Thadron, hindi ko pa malalaman ang ginawa ni daddy.
Or should I say, step-dad?
