Luscious Escape

Chapter 12

His kisses went deeper and deeper. Gusto ko siyabg itulak ngunit nanghihinang napakapit na lamang ang mga kamay ko sa kaniyang dibdib.

Ang malapad at matigas niyang dibdib ay halos dumikit na sa akin kung hindi lang nakapagitna roon ang aking dalawang kamay.

Ramdam ko ang bawat haplos ng isa niyang kamay sa aking likuran habang ang isa ay pirming iginigiya ang aking mukha sa paraang gusto niya.

"Gio," ani ko sa pagitan ng bawat halik niyang mapupusok, sinusubukang pabalikin ang sariling tila nawawala na sa huwisyo. Naramdaman ko ang bahagyang pag ngisi niya ngunit nagpatuloy pa rin sa paghalik.

Hindi ko alam kung saan ako mag fo-focus. Kung sa mga halik niya bang bawat minuto ay palalim na ng palalim o sa kamay niyang nagsisimula na sa paglalakbay sa bawat bahagi ng katawan ko.

Napapikit ako nang maramdaman ang bahagya niyang pagkagat sa aking lower lip, making my lips part. Sinunggaban niya ang pagkakataong iyon para mas palalimin pa ang halik.

He grabbed my waist, trying to hold me still and prevent me from falling. I can feel my kegs tremble as we continue kissing. "Damn," he whispered in between kisses before stopping. Nakapikit pa at bahagyang hinabol ang labi niyang tuluyan ng humiwalay sa akin. Pinagdikit niya ang aming mga noo habang marahang nakatitig sa mga mata ko. "You sure about this?"

Hindi ko maintindihan iyon noon una. Para akongumulutang at tanging ang mapusok niyang halik lamang ang aking nasa isipan.

Ang kamay niya'y nanatiling nakayakap sa akin habang ang isa ay marahang hinahaplos ang aking pisngi.

Hinayaan kong manalig ang katahimikan sa pagitan naming dalawa. Ang kaniyang mga tingin ay nananantya sa akin na siyang ipinagtataka ko. Hindi ko maintindihan kung bakit tila siya naman ngayon ang nagdadalawang isip sa offer nito.

Humakbang ako ng isang beses palapit sa kaniya saka walang alinlangang hinawakan ang kaniyang batok kasunod ang bahagyang pahila para mapayuko siya.

I tilted my head and without hesitation, I kissed him again. This time, mas intense na kaysa sa ginawa niya kanina.

I admit, this is my second time being kissed. My first time being kissed this intense kaya naman wala kong idea kung tama ba itong ginagawa ko. But that's the least I could think about right now.

Napaungol ako nang muli niyang pinutol ang halikan. Tinaasan lamang niya ako ng kilay at nginisian bago naglakad, iniwan akong nakatulala sa harapan ng kaniyang lamesa.

When I turned around, nandoon na siya sa may harapan ng pintuan, hawak ang doorknob. Akala ko ay aalis siya ngunit nang marinig ang tunog ng lock at ang muli niyang pagharap sa akin, tila nawala ang pangambang bahagyang namuo sa akin.

He smiled before walking towards me to continue the kiss he paused. Tumingkayad ako para mas maabot pa ang kaniyang labi, hindi nagpapatalo sa agresibo niyang mga halik. Ang isang kamay niya ay naramdaman kong marahang gumagapang papasok sa suot kong shirt habang ang isa ay patuloy ang paghaplos sa aking likuran.

Napaatras ako nang magsimula siyang maglakad palapit sa sofa'ng nasa kaliwang banda namin. Agad akong napaupo roon nang tumama ang likurang bahagi ng akinh tubod nang hindi pinuputol ang halikan.

Maya't maya ang pagkagat niya sa lower lip ko na tila ba iyon na ang bago niyang paboritong gawain at tuwing kaniyang ginagawa iyon ay hindi ko maiwasang hindi mapaungol.

Hinaplos niya ang aking pisngi kasunod ang pagluhod niya sa sofa, ikinukulong ako sa gitna ng kaniyang mga hita. Abot langit ang kabang nararamdaman ko kasabay ng iba't ibang sensasyong ngayon ko lamang naramdaman.

Napaungol ako nang ang mainit niyang palad ay sinakop ang nananahimik kong dibdib. Marahan at tila nang-aasar niyang hinahaplos ang tutok nito.

Nang magmulat ay agad na nagtama ang aming mga tingin. He stopped kissing me at nag focus na lang sa ginagawang paglalaro sa aking dibdib. Agad na nag-init ang aking pisngi nang may tumakas muling daing sa akin kasabay ng bahagyang pagliyad nang bigla na lamang niyang halikan ang aking leeg.

Parang umikot bigla ang aking mundo. Bawat haplos at halik niya ay tila dinadala ako sa ibang mundong kaming dalawa lang ang nakakaalam.

Muli akong napadaing ng malakas nang magsimula siyang gumalaw habang paharap na nakakandong sa akin. Tangina, ni hindi ko na makilala ang sarili kong boses.

Napakagat na lamang ako sa labi nang mas lalong lumala ang nararamdaman. Tila may hinahanap ang akinh katawan na mas higit pa kaysa sa kaniyang hinahawa ngayon. Marahas niyang hinawi ang aking buhok patungo sa kabilang bahagi para mas mabigyan pa ng access ang sarili sa akinh leeg.

Tanging ang tunog ng kaniyang halik at ang maya't maya kong pagdaing lamang ang maririnig sa buong silid. Bawat segundong lumilipas ay mas magiging agresibo siya kaya naman matinding sakit at pagtataka ang naramdaman ko nang bigla na lamang siyang tumigil.

Nakatitig sa isa't isa, naghihintay ng susunod na mangyayari nang biglang may marahang katok kaming narinig. Nilingon ko ang pintuang ini-lock niya kanina ngunit siya ay hindi man lang natinag na tila ba walang narinig.

Itinuro ko ang pintuan para ipamukha sa kaniyang may kumakatok ngunit tumango lamang siya.

"Gio," usal ko sabay turong muli sa pintuan.

"Sigurado ka ba sa desisyon mo?" Kumunot ang noo ko sa kaniyang tanong. "Bakit biglaan ang pagpayag mo? What's the reason behind your sudden approval, hmmm?" Ang kaniyang boses ay tila kagigising lamang. Kay sarap sa tainga.

Nanigas ako nang ilapit niya ang kaniyang mukha sa akin. Ang inakala kong halik ay bulong lamang pala. "You obviously hate me so why did you suddenly accepted my offer, Katelyn?" Oh, the things I could give just to hear this voice every morning.

Muling kumatok ang kung sino man ang nasa likuran ng kaniyang pintuan. He groaned in pain before pushing his self up. Sinuklay ko ang buhok ko gamit ang mga daliri saka mabilis na tumayo para ayusin ang nagulong damit.

Lahat ng nangyari kanina ay malinaw na nakatatak sa aking isipan. I can feel my face slowly heating up habang inaalala ang paraan ng kaniyang paghalik sa akin. Tila ba isang batang sabik na sabik sa pagkaing inihain ng kaniyang ina.

It was the best. Well, the best dahil siya pa lang naman ang nakagawa sa akin ng ganoon. To be honest, i expected more. Inasahan ko na na may mangyayari sa amin the moment he kissed me kaya naman nakakagulat sa akin ang makita siya ngayong kinakausap si Euclid dito sa loob ng kaniyang opisina na tila ba walang nangyaring kababalghan sa amin kanina.

Mabuti na lang talaga at naisipan kong ayusin ang sarili bago pa niya napapasok si Euclid kung hindi ay nakakahiya.

Naupo si Gio sa kaniyang swivel chair habang nakatingin sa papel na dala ng kaniyang kaibigan. "Keeon and Bristol will be here tomorrow morning. Make sure you're free tomorrow to see them," anang baritonong boses ni Euclid bago lumingon sa akin.

Agad kong ipinaskil ang pinakamagandang ngiti na alam ko na sinuklian naman din niya ng ngiti. Napabaling ang aking tingin kay Gio na nakatingin na rin pala sa akin. Unti-unting napawi ang ngiti ko ngunit pinilit kong ibalik iyon.

Tumaas ang kaniyang kilay bago marahang tumango habang ibinabalik ang tingin sa kaibigang nasa harapan niya. "I'll be there. Saan ba tutuloy si Bristol pagdating niya? Sa inyo?"

Hindi ko alam kung ilang minuto ang itinagal ng pag-uusap nila. Sa pananatili roon ay napag-alaman kong may dalawa pa silang kaibigan na nag ngangalang Keeon at Bristol. Base rin sa kanilang usapan, tila mas maraming dalang problema 'yung Bristol.

"Katelyn," Mabilis at biglaan ang naging t***k ng puso ko nang marinig at makita siyang nakatayo na sa harapan ko. Agad akong tumayo at tumingin pabalik sa kaniya. "I'm sorry but you can leave now. We'll talk again on my next free time, if it's okay with you?"

Kumunot ang noo ko sa narinig. I was about to ask him why when he suddenly showed me a freshly signed cheque. "Here's the cheque. I'm not sure if that's enough but I'm in a rush right now so dadagdagan ko na lang iyan sa susunod."

Kinuha ko ang cheque at tinignan. One hundred thousand pesos. Isang daang libo at hindi pa siya sigurado kung sapat na iyon gayong fifty thousand lang ang hinihingi ko sa kaniya? Magkano ba ang pinakamababang ibinibigay niya sa mga babae niya noon?

"I guess you know the way out?" Wala sa sarili akong tumango at napatitig muli sa kaniya. "Thank you." Pirmi niyang saad bago naglakad pabalik sa kaniyang upuan na paranh walang nangyari.

So ganito pala iyon? Ganito ang siste sa 'business' niyang ito? Literal na f**k and leave pero sa pagitan namin ngayon, walang nangyaring f**k.