Chapter 29- Not a Joke?
1834 Words
******
Chapter 29- Not a Joke?
******
CZARINA'S POV
*dugdugdug*
Kanina pa na napakabilis ng t***k ng puso ko. Ninenerbyos ako, Kinakabahan at natatakot ako.
Nasan na ba ako?
Waah! Nakakainis! Bakit pa kasi umihi yung mokong na yun eh, tumalikod pa tuloy ako! XD
Pero hindi, kasalanan ko naman eh. Niligaw ko ang sarili ko kakasunod dito sa mariposang 'to na nasa harapan ko parin.
=__________=
Muntanga lang talaga ako! Argh. Masyado akong nabighani sa ganda nito. *O*
San kaya niya balak pumunta? Susundan ko nalang 'to tutal kami nalang ang magkasama ngayon! T^T
Lakad nalang ako ng lakad dito sa gubat. Umaasa na matatagpuan nalang ako nila Sir any time. Hays.
Napatingala ako sa langit, dumidilim na pala. Tsk! Malas talaga!
>______"Whoo.Czarina, everyhting's gonna be alright,ok? Maya maya lang makikita ka na rin nila. So for now you need to stay somewhere."
Kinakausap ko nalang ang sarili ko instead na magmukmok ako sa isang sulok, although in fact, feeling ko lalaglag nalang yung luha ko anytime.
Sobra na kong nagwoworry. What if hindi nila ako mahanap? What if iwanan nila ako at bumalik na ng Manila?
Ayshh! Kung anu-ano iniisip ko! Hindi nila ako pababayaan, ok?
:((
Habang nagpapatuloy ako sa paglalakad at sa pagsunod sa mariposa sa harap ko, it turns out na nakalabas ako sa liblib na lugar, at napadpad ako sa isang wide field. Basta, hindi masyadong mapuno, kundi madamo lang. Siguro, eto na nga yung paanan ng bundok.
And there, I saw something.
Sa wakas, I think na better dun muna ako.. Sana lang, may makakita pa sakin kahit pa sa layo na ng narating ko..
*******
NATHAN'S POV
Whatever it takes, I need to find her. Dapat ako. Dapat ako lang ang makakita sakanya, ang makahanap sakanya at makaligtas sakanya. Hindi ako papayag this time na si Rod na naman.
Naiinis ako dahil nagkakaganito ako. I don't know, I just felt like I'm competing with him.
Bakit ba siya ganon? May gusto narin ba siya kay Cza? Psh!
No. Hindi pwede.
Naglakad lakad na rin ako dito sa mapunong lugar na 'to. I don't care kahit pa maligaw ako, basta what I need to do is to save her immediately.
While walking, hindi ko maiwasang hindi maalala what happened a while ago. Am I too much? Tch!
Rod deserves that punch.
Masyado na kong napuno sakanya.
Una, I know that he is the reason behind the sadness in HER eyes. Yes, I always knew that. I'm not stupid numb!
Pangalawa, I hate the feeling whenever I see them talking to each other. Ayoko ng pakiramdam ng pagseselos. At dahil yun sakanya. Ayoko mang magalit sakanya pero hindi ko maiwasan.Tss.
At pang huli, naligaw at nawala si Czarina ngayon nang dahil sakanya.
Masyado na akong naiinis sa mga nangyayari. Kung masasabi mo mang mali ako, well wala na kong magagawa dahil nagawa ko na.Tss.
I'm just not in the mood right now.Psh.
~
Habang nagiisip, tinitignan ko na rin namang mabuti ang paligid. Inoobserbahan ko kung saan man dumaan si Cza. I saw footprints! Inumpisahan kong sundan ang mga ito.
Nakakita rin ako ng bakas sa mga halamang pwedeng nadaanan niya. Sinundan ko lang ang path na yon.
Sana lang tama ako..
Finally, nakalabas na ako sa mapunong lugar. Sumalubong sakin ang isang wide green field ngayon. I think, paanan na ng bundok 'to.
I scanned the place. And there, I saw something..
Because of that, something came on my mind. Posible kayang..dyan nagstay si Cza?
Sana nga..sana makita ko na siya..
******
CZARINA'S POV
Napangiti ako sa nakita ko. Bakit parang itong big butterfly na 'to ang naglead talaga sakin sa way na 'to?
^^,
At least, nabawas bawasan narin ang takot ko ngayon na abutan ng gabi in the middle of the forest! Hindi ko talaga kakayanin kapag nangyari yun! >___________"A-ang ganda."
May isang bulaklak sa harap ko. Ngayon ko lang to nakita. Ang ganda at ang sarap niyang pagmasdan. Hindi ko napigilan ang sarili ko na hindi ito pitasin.
>___"M-may tutulong pa ba sakin?"
Naramdaman ko ang pagligid ng mga luha sa mata ko, na pilit kong pinipigilan.
"May naghahanap ba? P-pano kung wala? T-tao po! May tao ba? Tu--tulungan niyo ko..."
My tears started to fall.
*sniff*
"B-bakit..bakit ang tagal.."
Napaupo nalang ako sa sahig habang nakatakip sa mukha ko ang mga tuhod ko. Hindi ko na mapigilang hindi maiyak sa nangyayari.
Nagiisa lang ako at hindi ko na talaga alam ang gagawin. Pano na? Bakit nangyayari sakin to?
Bigla ko naman siyang naalala..
"Rod! Nasan ka na mokong ka!? Bakit mo ko iniwan!? *sniff* hindi, mali. Bakit hinayaan mo kong lumayo?? *sniff* Nakakainis ka! Hindi pala! Nakakainis AKO! Ang tanga tanga ko! Pero wala ka bang balak hanapin ako?? Di ba tayo ang magpartner!?...."
Nagpatuloy na naman ang pagiyak ko.
"Gago ka..gusto na kitang makita..Gago gago.." pinunasan ko ang mga luha ko habang parang batang nagpapapadyak nalang sa sahig. "JERK! JERK! JERK! Bakit wala ka pa!?Natatakot na ko...natatakot na ko..."
Kasabay ng pagiyak ko ang malakas na pagbuhos ng ulan.
Tanging pagpatak ng tubig sa sahig ang naririnig ko. Katahimikan. Puro katahimikan.
Nakayuko parin ako sa mga tuhod ko dahil natatakot ako sa dilim sa harapan ko..
Maya maya, unti-unti akong nakarinig ng palapit ng palapit na tunog.
Tama ba ang narinig ko? May yabag ng mga paa ako naririnig napalapit sakin..
Agad kong iniangat ang ulo ko..
At sa nakita kong dumating, mas lalong tumula ang luha ko..kasabay narin ng pag ngiti ko..
"R-rod.."
Basang basa siya sa ulan. Hinihingal siya habang seryosong nakatingin sa akin. Yung mga mata, ang talim ng mga tingin nito.
"Hindi mo ba alam..kung gaano ako nagalala ha? Hindi mo ba alam!? San ka ba nagpunta!? Di ba sabi ko wag kang lalayo!"
Nagulat ako sa pagsigaw niya. Galit siya. Oo, alam ko, kasalanan ko naman eh.
Hindi ko alam pero mas lalo akong naiyak dahil hindi ko inaasahan ang reaksyon niya ngayon.
"S-sorry...hindi ko sinasadya.."
Sabi ko habang nakaupo parin ako at umiiyak. Maya maya, lumapit siya agad sa harapan ako at nakatitig parin saakin ng napakaseryoso.
"Tumayo ka."
Utos niya.
Napatingala lang ako sakanya habang pinupunasan ang luha ko.
"H-huh?"
"Tayo sabi eh!"
Sinunod ko siya at tumayo ako.
Nasa harapan ko na siya ngayon habang nakatitig parin sa akin. Ang ekpresyon ng mukha niya, napakaseryoso. Hindi ko alam kung anong iniisip niya.
Natatakot ako sa tingin niya.
Pero..
Nagulat nalang ako nang bigla niya akong hilahin palapit sakanya at yakapin..
Yakapin ng mahigpit.
"Sorry..masyado lang akong nagalala sa'yo..sorry..buti nalang, okay ka.."
Natawa nalang ako ng bahagya habang may luha parin sa mga mata ko. Masaya ako..masaya akong makita ka ulit. mokong.
********
Ang tahimik naming dalawa dito sa lighthouse. Ang awkward.
>__________////////////"Masyado ba kong gwapo sa paningin mo?"
Pagbibiro niya ng may nakakalokong ngiti.
"Psh."
sabi ko nalang at napangiti narin ako.
Buti nalang hindi pa tuluyang lumulubog ang araw kaya may nakikita pa naman kami kahit papano.
"O-oy."
Tawag ko sakanya.
"Uhm?"
Tanong niya habang nagcecellphone ulit.
"Thank you."
sabi ko sakanya.
Para namang nagulat siya sa sinabi ko. Tapos yung mukha niya,parang biglang nahiya. Napakamot siya sa may ulo niya.
"A-ah.W-wala yun."
Sabi niya habang nakatingin sa may sahig at sumisipa sipa ng bahagya.
Napayuko nalang din ako habang nakangiti. Sobrang natutuwa ako dahil nandito siya ngayon para sakin.
"Oh. Ano to?"
Nalingon ulit ako sakanya. May naapakan ata siya. Pagkatapos, kinuha niya yun.
"Hala! Yung flower ko!"
bigla kong inagaw sakanya yung bulaklak. Hayst, Halos malamog na. T____T
"Teka."
Inagaw niya ulit sakin tapos tinignan niya itong mabuti. Bakit?
"Ito nga yon.."
sabi niya pa ulit.
"Cassiopeia.."
O______O
"Talaga??"
gulat na tanong ko sakanya.
"Oo. Pinakita na sakin ni Ken to sa internet bago tayo pumunta dito."
"wow. di nga?"
Inagaw ko ulit yun sakanya. Parang naexcite naman ako sa sinabi niya.
"Wait lang, ano bang meron dito? Di ba sabi magical to??"
"Pfft. Wag mo sabihing naniniwala ka dun??"
Tinawanan ako ng mokong nato.
=______=
Pero ibig sabihin, totoo nga??
"Ano nga! *pouts*"
"Hala nagpacute pa. Tsk."
Natawa naman ako sa sinabi niya.
"Basta, ang sabi, ibulong mo lang daw sa bulaklak na yan yung hiling mo..tapos.."
"Tapos?? *O*"
"Matutupad daw..ewan.."
Napanganga naman ako sa mangha sa sinabi niya. Tapos, tinawanan niya nanaman ako!
"Edi ako nalang magwiwish! hmp!"
"Oy. Ang damot mo ah. Ako kaya nakaapak!"
"Ako naman pumitas eh!"
Pabiro niyang inagaw sakin yung cassiopeia tapos agad ko naman din hinatak yung wrist niya, pero hindi niya yun binibitawan. Hanggang sa, nagkalapit nalang ang mukha namin sa isa't isa nang bigla niyang hatakin din yung wrist ko ng malakas habang hawak ko yung flower.
Nakatitig nalang kami sa isa't isa, at yung cassiopeia lang ang nakakapagpagitan samin.
>/////////////"S-sige na. Ikaw namagwish."
sabi ko sakanya.
"Hindi na pala..ikaw na."
sabi niya.
"Ang gulo mo talaga.."
"Naisip ko kasi, sayo ko nalang sasabihin yung wish ko.."
Bigla niyang sabi.
Huh? Sakin?
Bakit?
At ano naman yon?
"Ha?Bakit sakin?"
Paunti-unti siyang umuusod palapit sa akin habang nakaupo parin. Mukhang nahihiya siya. Ano bang sasabihin niya?
"Kate.."
Nagulat ako nung bigla niyang hawakan yung dalawang balikat ko sabay iniharap niya ako sakanya.
"Pwede bang..S-sana..."
Sana ano?
"Sana ako nalang ulit ang gusto mo.."
O////////////////O
Ano bang sinasabi niya?
Teka, kalokohan na naman ba niya to??
"ha ha. pwede ibang joke naman? corny eh."
sabi ko sakanya sabay bulong, "Gago ka talaga.."
Napatingin ako sakanya at nakita kong ang seryoso na naman ng mga titig niya. Bakit..ang gwapo niya lalo na ngayong basa ang buhok niya?
>/////////////////"Psh. Sige. Gago na kung gago...
pero gusto kita, Kate."
- Writer
