Marrying the Prince

"Wake up, lady!" Nakaramdam ako ng pagtapik sa braso ko ng kung sinong walang modo ang nangigising ng taong natutulog. Antok man, pinilit kong ibuka ang aking mga mata. My eyes landed to a handsome face. Ngumiti ito ng malawak at kumaway sa may mukha ko. Tinapik ko ang kamay nito at umayos ako ng upo. Wait... Nakaupo ako? Bakit hindi ako nakahiga? My eyes roamed around, only to got shocked to saw where I am. Gosh! Nakatulog ako sa bus! "Bakit ngayon mo lang ako ginising?!" asik ko sa lalaking nanggising sa'kin. Sa lakas ng boses ko ay napatingin sa'kin ang mga tao sa bus. I made a peace sign and zip my mouth. Nakakahiya! Nang tumigil ang bus, dali-dali akong bumaba na hindi na muling tinapunan ng tingin ang lalaki. I heaved a sigh after I finally step to the ground. Buti na lamang ay hindi ako lumagpas sa destinasyon ko. "Where are you going?" "What the frog!" Napasigaw ako sa gulat sa taong bigla na lang sumulpot sa unahan ko habang ako'y naglalakad. "Ano ka ba naman! First, you wake me up then now, you startled me! Ayos ng trip mo sa buhay! Ako pa napagtripan mo!" Irita kong saad sa kan'ya bago ako nagpatuloy sa paglalakad. But he followed me. "You should at least thank me for waking you up." Kunot noo ko itong hinarap at nilagay ko ang aking kamay sa baywang. "Edi thank you! Now, can you please leave me alone?" I said and started walking. But he still followed me. "Can't you understand?! Why the hell are you still following me?" "Ilan to?" He asked and make a peace a sign. Seriously?! "Dalawa." I don't know why the hell I answered. "Eh eto..." Binuka nito ang buong kamay at iniharap sa'kin ang kanyang palad. Irita ko itong sinagot. "Malamang lima!" Hindi ko alam kung bakit ako sumasakay sa trip ng lalaking ito. Instead to walk away, heto at naggagaguhan kami pareho. "Wrong!" He said and shooked his index finger. I arched my brow. Anong mali ro'n?! "It's a high five! Come on, high five!" Kinuha nito ang kamay ko at inilapat sa kanyang palad. "Ha! Ikaw ang mali! Gan'to ang tama." I said at tinapik ko ng malakas ang palad nito. "Ouch!" Maarte nitong reaksyon at dinamdam ang masakit nitong kamay. I rolled my eyes at him and walked away. I just wasted my time talking to him. But he's so persistent and still followed me. "Bakit ka ba nasunod ha?!" I asked irritatedly. "Where are you going?" But he just answered me with a question. Argh bahala siya! I just pretend that I can't see him. Kahit nararamdaman ko ang pagkulbit nito ay hindi ko ito pinansin. Ang ayoko sa lahat ay ang makukulit. "Hey." "Hey, lady!" He repeated. But I remained facing in front. "Damn. Can you at least, look at me?" "I don't want to look at you. Stop pestering me! Get lost!" I said. "Then I have no choice but to force you to look at me." I heard him say. But before I can even react, I felt a grip on my hand and pulled me to face him. "What--" He grinned evilly before he press his lips on mine. WHAT THE FROG!