WIFE SERIES: Wife's Affliction

CHAPTER 19

“Alexandra, wait!” sigaw niya nang magkumahog ang babae palabas ng bahay niya. “What the hell you think you’re doing?”

HIndi niya alam kung alin ba ang uunahin niyang puntahan. Ito, o ang sasakyan niya. Sobrang bilis nitong maglakad. Partida pa na naka-high heels ito.

“Damn it!” mura niya at mabilis na tinakbo ang sasakyan niya. HIndi naman niya ito pwedeng habulin at sabayan maglakad kung iyon ang balak nitong gawin.

“Hey! Get inside the car, Alex,” tawag niya sa babae nang sa wakas ay tumapat ang sasakyan niya rito.

“What are you trying to do?”

“Oh, My God! I will walk, Damon, and please... do not follow me,” anito sa kaniya at pagkatapos ay tumingin sa paligid bago nagpatuloy sa paglalakad. He didn’t know na may pagka-bratenela rin pala ang babaeng ito.

“Walk, huh? Where your house is four to five blocks away, and the sun is freaking hot, plus you’re wearing those heels? Are you f*****g kidding, me?” aniya habang sinasabayan ng mahinang andar ng sasakyan niya ang paglalakad nito.

“I can walk, Damon, please!” saad nito nang bahagya itong tumigil, pansin din niya ang pagiging malikot ng mata ng babae. Pero wala siyang pakialam doon, he’s still persistent to get her inside his car.

“Nope! Alex, I will not let you walk. You will get inside the car, or I’ll put you inside the car. You choose?” seryosong saad niya.

Nakita niya kung paano maningkit ang mga mata, at tumaas ang kilay nito. Nagsukatan lang sila ng tingin at sa huli ito rin ang nagbaba ng tingin pagkatapos magpakawala ng malalim na buntong-hininga. Lihim siyang napangiti nang magtaas ito ng kamay, tanda ng pagsuko.

Mabilis siyang umibis ng sasakyan at pinagbuksan pa ito ng pinto.

“I can open it myself, Damon, you don’t need to get off the car,” saad nito habang pasakay sa loob ng sasakyan niya. At sa halip na sagutin ay matamis na ngiti lang ang isinukli niya sa babae.

Hindi niya alam kung paano niya nakaya na makipagtitigan dito nang matagal. Samantalang noon, nangangatog ang mga tuhod niya kapag nasa malapit ito. Para siyang halamang makahiya na bigla na lang tumitiklop, noon. But now...

“I know, but I want to open it, for you,” aniya nang nakapwesto na siya sa harap ng manibela at nag-uumpisa nang umusad ang sasakyan.

Para ngang bigla siyang tinamad na paandarin iyon. Alam kasi niya na walang limang minuto ay nasa tapat na sila ng bahay nito. Time flies so fast, when he’s with her.

“Uhm... D-damon, can you stop the car before my house, on the other side of the road,” saad nito. Nang lingunin niya ito ay seryoso itong nakatingin sa kaniya.

“Why? Are you afraid that somebody could see us?” mahinang tanong niya. He asked kahit na alam na niya sa sarili niya ang posibleng sagot.

“Yes Damon! Because I’m a married woman, and sleeping in someone else’s house, especially a stranger is not appropriate to a married woman like me to do, so—”

“So, you’re afraid to be with me.”

Hindi niya alam kung saan siya humugot ng lakas ng loob at kapal ng mukha para sabihin iyon. Sino ba siya para sabihin iyon sa babae? Ngayon pa na galing na rin mismo sa bibig nito na isa lamang siyang estranghero para dito.

Natahimik ito at napayuko na lang nang kaniyang lingunin. Itinigil niya ang sasakyan isang bloke bago sapitin ang mismong bahay nito.

“I’m sorry, Damon. Thank you for... for saving me,” anito. Ilang beses pang bumukas ang labi nito ngunit wala ng lumabas na kataga mula roon. Para bang hindi rin nito maapuhap ang sasabihin sa kaniya. Pinagmasdan niya itong lakarin ang papunta sa bahay nito. Hinatid na lang niya ito ng tingin. Sinigurado rin niya na nakapasok na ito sa mismong bahay bago siya umalis.

Mabilis ang bawat hakbang ni Alexandra papunta sa bahay niya. Iyon ay dahil alam niyang nakamasid lang ang binata sa kaniya. Alam niyang nakatingin ito sa kaniya nang matiim. Iyong tipo ng tingin na halos tumatagos na maging sa kaluluwa niya. Hindi niya alam kung ano bang pakiramdam ang nararamdaman niya sa mga titig nito sa kaniya. The feeling is new to her. The way he talks to her, para bang kilala siya nito ng matagal ng panahon. And if her memory serves her right. She know that it was him. That man on the Stary Hub. The man she's been with in the hotel suite. That naked man sleeping on the bed, ang lalaking tinakasan niya, f**k! Gusto niyang sabunutan ang sarili dahil nag-init ang magkabilang pisngi niya dahil sa mga imahe nito sa utak niya.

Pumasok siya nang mabilis sa bahay at nang mailapat iyon pasara ay napasandal na lang siya sa dahon ng pinto at napahawak sa sariling dibdib, sa tapat ng puso niya na parang tinatambol sa bilis ng t***k.

“Saan ka galing? Do you know what time is it, Alexandra?” Napaiktad siya sa gulat nang marinig iyon.

Ilang segundo rin bago siya nakabawi sa pagkabigla. Then, all of a sudden, the scene she witnessed at the Start Hub flashes through her mind. The scene of him kissing someone else. Maging ang bagay na pinipilit na niyang kalimutan. Ang nasaksihan mismo ng mga mata niya noon, ang pakikipagtalik nito sa sekretarya nito sa mismong opisina na pag-aari ng pamilya niya. She smiled at her husband bitterly. Gusto niyang sugurin ito at pagsasampalin pero hindi niya ginawa. Hindi na siya magsasayang pa ng lakas. Hindi niya pinansin ang tanong nito, bagkus ay nilampasan lang niya ang asawa at walang lingon-likod na humakbang paakyat sa hagdan ng kanilang two-storey house, kaya naman nagulat siya nang marahas nitong hablutin ang mga braso niya.

“Huwag mo akong tatalikuran kapag kinakausap kita, Alex!” umugong sa buong bahay ang lakas ng boses nito na nagpatulala sa kanina.

Parang nangyari na ito noon, hindi lang niya maalala kung kailan. It feels like a deja 'vu, and it's creeping her out. Pinilit niyang tatagan ang boses, maging ang sarili ay pilit niyang kinalma. Her knees we're started to tremble.

“L-let go of me, Ed! Ano ba, n-nasasaktan ako!?” she can't hide the quaver in her voice.

“Masasaktan ka talaga sa'kin, Alex, oras na malaman kong iniiputan mo ako sa ulo!” She lost it! Her temper slip with so much anger.

“How dare you?” sigaw niya matapos itong bigyan ng malakas na sampal. “How dare you to utter things like that to me? Saan ka humuhugot ng kapal ng mukha, Ed? May I remind you, what you've done to me before and just yesterday at that f*****g Hub?”

“W-what are you talking about, Alex?” She smirked seeing the shock on his face.

“Yes, sweetheart! I f*****g saw you kissing someone else, again! You f*****g cheated on me, again! You betrayed me, again! And now you have the guts to say things like that to me? Pwede ba, Ed... 'wag na 'wag mong ipapasa sa akin ang mga ginagawa mo!” sigaw niya sa nabiglang asawa, pagkatapos ay mabilis niya itong tinalikuran ngunit bago pa siya makalayo ay hawak na nito ang braso niya ng mahigpit.

Madilim ang anyo nito at nagmukha itong mapanganib.

“L-let go of me, Ed! Ano ba?” sigaw niya pero parang wala itong narinig. Mas lalo lang humigpit ang pagkakahawak nito sa mga braso niya. At nagulat siya ng haltakin siya nito palapit sa katawan nito. Napuno ng takot ang pagkatao niya bigla. Somethings wrong with her husband and she feels it.

Nakadikit ang likod niya sa katawan nito habang ang braso niya ay hawak nito sa likod niya, ang isang kamay nito ay nakahawak sa leeg niya ngunit hindi iyon kasing higpit ng pagkakahawak nito sa kaniyang braso.

“Ed, ano ba? I said let go! Let—”

“I am your husband, Alexandra. Why would I let you go, when I own you?” his voice, it sounds so creepy at hindi niya napigilan ang manginig nang halikan nito ang leeg niya habang hawak siya nito sa baba.

At ganoon na lamang ang panghihilakbot niya nang itulak siya nito pasalya sa mahabang couch sa sala ng bahay nila. Buong lakas siyang nasubsob doon. Nanlilisik ang mga mata nito nang humarap siya.

Akma siyang tatayo nang tumama sa sikmura niya ang kamao nito. Unbelievably shocked, Alex's world turns upside down. Tila saglit siyang kinapos sa paghinga sa ginawa nitong iyon at napa-upo. Punong-puno ng pangamba ang buong pagkatao niya lalo na nang kubabawan siya nito at hablutin ng pwersahan ang suot niyang blusa na dahilan ng pagkapunit niyon.

“Damn you, Edward! Stop, how could you—” Isang malakas na sampal ang tumama sa pisngi niya.

She look at Edward with disbelief. Hindi siya makapaniwalang ginagawa ito ng asawa niya sa kaniya. Para itong ibang tao. Nagmistula itong demonyo sa paningin niya. Wala siyang nagawa kundi ang takpan ang bumuyangyang niyang dibdib na hindi niya alam kung bakit ayaw niyang makita nito gayong asawa naman niya ito.

“Asawa kita Alex, kaya gagawin ko kung anong gusto ko sa paraan na gusto ko!” nakangising saad nito sa kaniya at nag-umpisang maghubad ng saplot sa katawan.

“Stop this Edward, please!” Tuluyan na siyang napaiyak sa takot. Umatras siya ngunit naging maagap itong naidagan sa kanya ang buong bigat nito, habang nakatihaya siya sa couch. “Damn you! Stop! Edward... pleaseee... stop!” panay ang sigaw at pakiusap niya ngunit tila bingi na ang lalaki.

Edward kiss her aggressively with so much force, dahil pinipilit niyang iwasan ang paghalik nito. He was a total stranger to her at this moment. She screamed so loud when Edward, ripped her skirt.

She asked for help, at hindi niya alam kung bakit pangalan ng taong iyon ang lumabas at inusal ng mga labi niya. Gusto niyang ipikit na lang ang mga mata dahil mawalan na siya ng lakas pang lumaban at dahil hindi na rin niya maatim tingnan ang mala-demonyong mukha ng asawa niya na parang baliw sa pagnanasa na angkinin siya. Ngunit bago pa iyon mawala sa paningin niya, bumalandra sa marmol na sahig ang pagmumukha ng walang hiya.

“Damon!”