KAPITULO-OCHO
1579 Words
It's been three weeks since that day she eliminated her husband's hoe from their life. It is also nearly Christmas, kaya naman halos makulay na ang buong South Ridge dahil sa mga christmas decors na matatanaw mula sa entrance ng village hanggang sa pinadulo na abot ng kanyang mga mata.
Alex was so amazed on the things her eyes been seeing. Lahat halos nang madaanan ng mga mata niya ay hindi niya maiwasang lingunin habang sakay ng kotse niya. Her 2017 Bentley Continental Gt model top down car, gives her the full view access on the beautiful christmas things. Damang-dama na ang kapaskohan sa paligid.
Agad namang kumunot ang noo niya nang madaanan ng paningin niya ang two storey, and also a glass type house few blocks away before her house. Agaw pansin ang interior niyon para sa ka'nya because it was almost the same interiors as hers. At bukod pa roon, wala rin itong kahit anong dekorasyon man lang, katulad rin ng bahay niya. Magkahalong pagkamangha tuloy at pagtataka ang mga mata niya nang ibalik sa daan ang buo niyang atensyon.
Agad siyang umibis ng sasakyan nang maipasok iyon sa garahe. Wala kahit anong ingay kang maririnig nang pumasok siya sa kabahayan, maliban sa lagutok ng heels niyang suot.
“It is already nine o'clock, Alex. Bakit ngayon ka lang?” Nabitin sa ere ang kamay niyang tangan ang susi ng sasakyan niya na akma sana niyang isasabit sa keyholder na nasa wall.
It was her husband. Wearing just a board short and a sweat shirt. Medyo pawisan rin ito at mukhang kagagaling lang sa gym.
“Oh, hi sweetheart, good evening.” bati niya sa asawa nang nakangiti. Lumapit siya rito at ginawaran ito ng mabilisang halik sa labi. “I just had a dinner with Maddy, alam mo naman ang isang iyon kapag hindi napagbigyan.”
“Gano'n ba? Sana man lang sinabihan mo ako,” malambing nitong saad. Niyakap siya nito at hinalikan sa buhok.
After that damn scene at the office few weeks ago, pinilit niyang maging maayos ang lahat. She forgave Edward, and this is the deal. Pinipilit niyang maging normal ang lahat para sa sarili niya, para sa kanila.
Her husband acted like nothing happens at all. Kung sa bagay, bakit pa nga ba nito babalikan ang mga iyon gayong pinatawad naman na niya ito. They should move on and forget.
Nakakatawa, sana gano'on lang kadaling sabihin na ayos lang talaga ang lahat. Magmula kasi ng araw na nagtaksil ito sa kanya, pakiramdam niya mauulit at mauulit lang ang lahat. She has this trust issues and she wanted to get rid off it as soon as possible kung gusto talaga niyang tuluyang maging normal ang relasyon niya sa asawa.
But how? How can she overcome this f*****g feeling when she's holding it back to herself, alone.
“How's your day at the office, sweetheart?” kapagdakay tanong ng asawa niya habang nasa harap sila ng komedor. Kumain siya ulit kahit busog pa siya para ipakita sa asawa niya na na-appreciate naman niya ang mga ginagawa nito. Iniisip na lang niya na gusto talaga nitong bumawi. That was the best thing for their relationship, right? Act like you forgot!
“Tiring,” tipid niyang tugon.
“How about the Alonzo Construction, sweetheart? The one that I've been told you before?”
Umangat ang paningin niya at sinalubong niyon ang naghihintay na tingin ng asawa niya na nakaupo sa kabilang dulo ng six setter dinner table nila.
“Haven't you ask, Dad, about it?” dugtong pa nito.
Agad niyang tinapos ang pagnguya ng sirloin steak na nasa bibig bago sumagot.
“Yes, Dad and I already discussed about that matter, Ed.”
“And—”
“And he said, he'll consider to review the position you want, sweetheart,”
“What?” gulat na saad nito na para bang may mali sa sinabi niya. “What is it that your father needs to review about the position, Alex? I'm your husband. Is there any of those employees who's capable for that position rather than me?”
Bahagya siyang napakurap-kurap sa mga salitang lumabas sa bibig nito. And she don't understand why Edward's voice sounds like angry and demanding because of that simple things. Presidente na ito ng Alonzo Construction, ano pa ba ang ikinagagalit nito.
“What is wrong with you, Ed?” takang tanong niya. Napatigil siya sa ginagawang pagkain at napatayo na lang. She lost her appetite.
“I'm sorry, sweetheart. I just want the best for that company, you know that. Isa pa, alam mo namang matanda na si Dad, gusto ko lang makatulong, at isa pa sa iyo rin naman mapupunta ang company once—”
“Shut up! It's not funny, Ed!” Taka niyang saway sa asawa. She can't believe that Edward be this insensitive.
“I'm sorry, sweetheart. That's not what I mean, ok!”
“I don't care, Ed. Don't make fun of that ever again. Isa pa, wala akong pakialam sa mamanahin kong kumpanya. I have my own business and investments. I don't need my families wealth.”
Tinalikuran na niya ang asawa sa sobrang inis. Umakyat na lang siya sa kwarto at naghubad ng damit. Napagod siyang kausap ito dahil sa mga sinabi nito. How could he uttered to say things like that to her father. Kung gusto nitong makatulong, gawin na lang nito. Tutal malaya naman itong gawin ang nais nito sa Alonzo Construction, dahil mataas at hindi rin naman biro ang posisyong ipinagkatiwala ng Daddy niya sa asawa.
Matagal siyang nagbabad sa shower because she knows her husband was already there. Narinig niya ang pagsara nito ng pinto ng kwarto nila. Inis pa rin siya kaya ayaw muna niya itong harapin.
Akala niya ay ayos na, ngunit nagkamali siya nang marinig ang sunod-sunod na pagkatok nito sa pintuan ng banyo. Napapikit muna siya at pilit kinalma ang sarili bago umahon sa pagkakalubog ang katawan niya sa bathtub.
Agad niyang hinagip ang robe na nakasabit sa gilid at isinuot.
“What is it, Ed? I'm taking a shower hindi ba pwedeng mamaya na lang 'yan?”
“I'm going out, Alex. I just got this from the mailbox outside, this morning. An invitation from the Home Owners, seems like they having a party this week.”
“You can just put it there, Ed.”
“I said I'm going out, hindi ba mas mabuting nagpapaalam ako sa asawa ko!” anito na ikina-umid ng dila niya.
Hindi niya napigilang mapaatras sa loob ng banyo nang humakbang ito palapit. Edward just grabbed her waist and squeeze it lightly. Tila gumapang ang kilabot sa buong pagkatao ni Alex dahil doon.
What the f**k is happening to her? She's not supposed to feel this toward her husband pero iyon ang nangyayari ngayon. Napalunok siya nang dumako ang labi ng asawa sa leeg niya. Para siyang natulos sa kinatatayuan. Her body literally froze when she feels her husband's tongue licking the skin of her neck.
Pumikit siya ng mariin, pilit pinakakalma ang sarili sa nag-uumpisa nang unti-unting panginginig. Bakit ganito ang nagiging reaksyon ng katawan niya? This isn't even normal. Edward is her husband, ang lalaking minahal niya at pinakasalan. Ang lalaking pinili niya at pinaglaban. Then why? Why she feels like f*****g disgusted right now.
“I'll be right back, sweetheart. May importante lang akong aayusin sa site.” Para siyang nabunutan ng tinik nang tumigil ito sa ginagawa at nagpaalam.
“How was it, Damon? Do you like it?” malapad ang ngiting tanong ni Primo sa kanya habang tino-tour siya nito sa loob ng bagong bahay niya. Within a short period of time, Primo and his team managed to build the house of his dream. Hindi siya nagkamali nang nilapitan. Great deal with the Alarcon Construction Corporation, nakakabilib.
“What more can I say, Alarcon. I'm impressed!”
“So, paano ba 'yan? Welcome to South Ridge Village, Brant, your new residency!” saad nito at inilahad ang mga kamay na agad rin naman niyang tinanggap.
“Kailangan ko pa bang magpa-house blessing?”
“Are f*****g kidding me, Damon! Saan ka naman nakakita ng demonyong nagpapa-house blessing, huh?” Naningkit na naman ang mata niya nang marinig ang pamilyar na boses na iyon. It was Hale, who's smirking like a f*****g idiot walking towards them.
“May I remind you that the Demon was once an angel, you f*****g, Hell!” banat niyang pang-asar.
“Wow huh! Bumanat ka na naman ng mga poetic words mong hinayupak ka!”
“Ano bang ginagawa mo rito, huh? Hindi ka invited sa house blessing ko, hinayupak ka rin!”
“Hello, fuckers! I'm still here, wag n'yo namang ipahalata na na-miss n'yo ang isa't isa. I feel I'm outcast here!”
“Shut up, Primo! Wala kang karapatang magtampo, ok! Baka nakakalimutan mong nagpakasal ka ng hindi namin nalalaman!” baling ni Hale kay Primo.
“Oo nga pala, Primo. We still haven't meet that unfortunate woman you'd marry. Kailan mo balak ipapakilala sa amin 'yan? Tao ba ' yan?” biro niya.
“She's a Goddess, dude! And she's not unfortunate because I can give her the world.”
Napangiti na lang siya at natameme, Primo seems so in love with the woman he married. Bigla na lang siyang nakaramdam ng inggit sa kaibigan, knowing that he can't ever given a chance to do so. He can also give the world to that woman. Kung hindi lang siguro siya naging torpe noon, if he could only have the guts to show himself to her and tell her the truth. Pinagsisisihan niya iyon ng labis, now it was too f*****g late because the woman she wanted to be with, owns by someone else. And it was f*****g clinched his heart in pain, again.
- Writer
