May umubo ng malakas sa tabi ko at nakita kong si Vicky na naman ito. Nakataas ang kilay niya habang gaya nila Inna at Oliver ay nakatitig sila sa amin.
“Okay na kami,” I mouthed at dito lang sila nakahinga nang maluwag. “Lunch lang kami,” kabadong paalam ko. Kinuha ko nang mabilis ang gamit ko mula sa opisina ko at sabay na kaming lumabas ni dalawa.
“So were you the one who set my alarm?” Nagtaas siya ng dalawang kamay na para bang sumusuko.
“Guilty as charged,” pag-amin niya kaya napatawa na naman niya ako. “Kailangan mag-set ka na rin ng alarm for lunch lagi. Lalo na pag-alis ko. Baka hindi na kita masabihang kumain on time dahil magkaiba ang oras sa Europe at Pilipinas.
Muntikan ko nang makalimutan na aalis pala siya next week. Dahil tuloy sa lahat ng ginagawa niya ngayon, alam k
