Chapter 55
NAKARATING NA ako sa bahay nila Kersten. Napatayo siya nang makita niya ako kasama ang mga pulis. Pero agad naman siyang ngumiti sa akin. Hindi na siya nag-pumiglas pa para makawala at tumakas. Kusa siyang lumapit sa pulis at nag-papusas sa kamay niya.
"Ena, sana magawa mo akong patawarin..."ngumiti na lamang ako ng mapait sa kaniya. Magagawa ko kaya siyang patawarin?
"Titingnan ko Kersten kung magagawa kitang patawarin..."sabi ko na lamang.
"Pero sana..."
"Ipag-dasal mo na lamang."sabi ko sa kaniya.
Kaya wala na siyang ginawa kundi ang sumama na sa mga pulis. Naiwan na lamang ako at ang pamilya niya. Bigla namang lumapit sa akin ang mama niya na umiiyak.
"Iha... Sana magawa mong patawarin ang anak namin..."
"Sige po, susubukan ko."niyakap na lamang nila ako bigla. Nag
