Mia’s POV.
“Ough! Ough!” Uubo-ubo akong napamulat ng mata habang nanatili pa ring nakahiga. Maraming naglabasang tubig mula sa bibig ko. At kahit nahihilo pa ay pinagsikapan kong ikutin ang paningin sa paligid. Bagama’t malabo pa ang nakikita ko ay naaaninag ko ang bughaw na kalangitan at humahampas na mga alon sa dalampasigan. Ramdam ko rin ang lamig ng malambot na buhangin na kinahihigaan ko. Kasunod niyon ay bumungad sa sakin ang mukha ni Herson.
Nakakunot noo pa rin ang mga mata kong nakatitig sa kanya. “Are you okay now?” tanong niya.
Imbes na sumagot ay napabalikwas pa ako mula sa kinahihigaan ko.
“Nasaan tayo?” tanong ko.
“Hindi ko rin alam,” sagot niya.
“What? Anong hindi mo alam?”
Ang huling natatandaan ko ay nasa isang cargo ship kami na umaamdar. Tapos biglang tumalon kam
