Herson’s POV
Natatawa ako sa reaksiyon ni Attorney. Ang cute niya, hindi naman masyadong halata na nataranta siyang pumunta rito sa ospital.
Paano, napagdiskitahan kasi ako ng mga preso. Nilagyan ng kung ano ang pagkain ko kaya naisugod ako rito sa ospital.
Malaman ko lang talaga kung sino iyon. Lintik lang ang walang ganti.
“Babalikan na lang kita bukas. Magpagaling ka. Hindi pwedeng may mangyaring masama sa’yo dahil ikaw na lang ang pag-asa ko na malinis ang repurtasyon ko. Naiintindihan mo ba?”
Napangisi ako sa sinabi niya. “Kinikilig naman ako.”
Napasinghal siya sa sinabi ko. “Masyado kang feelingero ha!” aniya saka tumalikod at akmang hahakbang na paalis ngunit nahawakan ko siya sa pulso. Napatigil siya at napalingon sa akin.
“Pwede mo ba akong samahan?” tanong ko sa kanya.
Na
