Habang nasa loob ako ng kulungan, ramdam ko ang tila empyero na aking kinalalagyan.
Walang araw na hindi nila ako pinahirapan. Maging pagkain ay nagagawa pa nila ipagdamot sa akin.
Wala rin akong maayos na tulog dahil tanging karton lang ang aking hinihigaan.
Bukod doon ay binubuhusan rin nila ako ng ihi mula sa arenola sa tuwing ginigising nila ako .
Hindi ko na magawang sikmurain ang lahat ng pagpapahirap nila sa akin dito sa kulungan.
Kaya mas nangibabaw sakin ang kagustuhan ko na makawala sa kulungan na ito .
Kaya gumawa ako ng paraan para makaalis ako agad doon, pero tila yata hindi umaayon sa akin ang tadhana.
Hanggang isang araw ay may isang babae na lumapit sa akin.
“Hoy ikaw, ikaw iyong bagong salta, hindi ba? “Matapang na hiyaw nito sa akin. Kasama ang ilang tauhan niya.
