[Someones POV]
Hindi ako makapaniwala sa nakikita't naramdaman a few seconds ago, alam kong darating ang araw na magpaparamdam na siya sa amin pero... hindi ko alam na ganito ito katindi.
All my life has been a lie, I really thought this will never happend, or kung mangyari man hindi ganito ka tinde.But... f**k. I almost forgot how to breathe dahil sa enerhiyang pinapalabas niya, her energy seems like a new ray of hope but terrifying at the same time depende na yan sa tao kung ano ang paniniwalaan niya.
I hold on to the door beside me when I felt my legs weaken matapos ang nakaka pangilabot na pangyayari. Masyado ko siyang minamaliit, masyado akong naging kampante—thinking na wala pa sa kalingkingan ang mga nalalaman niya sa kaniyang pagkatao. I've been depending to my wrong conclusion,
