Petrov’s Mansion Rublevka, Moscow, Russia “Malapit na ako umuwi,” Brix said sweetly, “ano gusto mong pasalubong?” “Ikaw lang sapat na…” Ali answered him in her sad voice. She was trying to joke but her voice sounded like she wanted to cry. Nagtataka siya sa tono ng boses ni Ali. Everytime they talk ay palaging malungkot ito but there was excitement he heard on her but… but he felt the coldness, the emptiness on Ali’s voice now. Parang may hollow at kailangan niya punuan. Na parang may mga gusto itong sabihin pero hindi masabi-sabi. “Six days na lang at magkikita na tayo. Bakit parang mas malungkot ka pa ngayon kaysa sa mga nakaraang pag-uusap natin.” “I… I’m probably just… just sleepy…” putol-putol na sabi nito. Parang pinag-iisipan pa ang idadahilan sa kaniya. “Do we have a problem

