TRISTAN POV
Tok! Tok! Tok!
"Lolo, Lola!" pagtawag ko pa sa labas ng pintuan ng maliit naming kubo. Wala pa rin itong pinagbago simula ng umalis ako halos apat na taon nang nakakalipas.
Madilim na talaga ang paligid dahil sa malakas na ulan, mabuti na lamang at tanda ko pa ang daan kaya mabilis naming natagpuan ang kubo.
May halong kaba at pananabik ang aking nararamdam ngayon, pero hindi mawawala ang takot. Paano kung galit sila sa akin dahil sa biglaang pag alis ko noon? Paano kung ayaw na nila ako makita?
Habang napapabuntong hininga, bigla akong napalingon kay Trix dahil sa paghawak niya sa aking balikat.
Tahimik lamang ito at di nagsasalita pero kahit ganun alam kong nag aalala ito sa akin.
Nginitian ko naman siya para makita niyang maayos lamang ako.
Madali kaming dalang gamit
