3-Skill To Bring Back Memories
1325 Words
(Christie POV)
Binalikan ko si Lhiam na natutulog pala sa likod ng makakapal na kurtina. Siguro di niya kinaya ang liwanag sa silid kaya sumilong sa kung saang malilim.
Dahan dahan kong hinawi ang kurtina at tumambad sa akin ang tulog na si Lhiam.
Napabuntong hininga ako dahil hanggang ngayon di parin bumabalik ang alaala niya tungkol sa akin.
Sa daming pwede niyang kalimutan ako pa talaga.
Kailangan ko ng umuwi kaya magpapaalam na ako sakanya at magpasalamat uli.
Tumalikod na ako.
"Chris?" Bulong neto.
Napatigil ako.
No way?
Naalala niya na ako?
Alam ko naman kaseng naging mabait akong tao kaya deserve ko to. Damn it, salamat kung ganon nga. This is just perfect timing!
"Christie, who are you?" Bulong niya pa.
Damn, akala ko naalala niya na ako! Binalot ng pagkadismaya ang puso ko.
Dahan dahang minulat nito ang mga mata at tiningnan ako.
Relax Chris you have to relax.
I know it is still possible for him to rember but for how long?
Kung kaya ko lang din sanang kalimutan ka di na kita aabalahin pa, pero konektado ako sayo dahil sa dugo ko!
"Hi there," mahinang bati ko.
Nakatitig siya sa akin.
"Oh how are you? Feeling better now?" Tanong niya sabay bangon.
"Yeah. I can go home now. Thankyou for taking care of me."
"No worries. I am sorry for I can't still remember you," aniya hinarap ako.
"It's okay. They say it's temporary memory loss for vampires." Mabigat na sabi ko.
"Yeah, I hope my memory of you come back soon, looks like we are that close. Right?" Ngiting sabi niya.
Napangiti din ako.
Close?
Super close, almost boyfriend na kita and you always tease me everyday then before your memory lose. Naalala ko kung gaano ka kakulit at kasweet sa akin noon. Sana makabalik ka na.
"Are you okay. Your face turns red? Still have a fever?" puna niya.
Damn, nagblush ba ako? "Ah noh, siguro sa init lang." Nahihiyang usal ko.
Di bale nang di mo ko maalala basta wag ka lang magalit sa akin.
"Can you tell me about myself when I'm with you? I want to know if I am a good vampire to you," tanong niya pa.
Damn. Napapikit ako. Paano ko ba sasabihin sakanya.
"Eh."
"Help me remember faster Chris. I am like this or not towards you before my memory loss?"
Damn it, paano ko ba siya sagutin neh hindi ko nga siya kayang tingnan!
"Ah Lhiam, I love to tell you but you see my parents are worried now so, I have to go home first!" Iwas ko ng tingin.
"Okay, you are ready now to go home huh? Just wait for me."
"Why?"
"I'll go home with you."
"Nooo!"
"Why no?"
"Thankyou but I can go home alone. No need for you to go with me." Pigil ko sakanya.
"You see Chris, this place is not safe for you humans. I am not saying na safe ka sa akin but you are way safer with me than some other beast outside. They will not let you go once they smell you. So, I insist to go home with you since you say that you'll help me bring back my memories." Pamimilit niya.
Damn! Nawala nga ang alaala niya di parin naman nagbago ang pagiging mapilit niya.
"Fine!" Sangayon ko na lang. Ano ba tong nangyayare sa akin? Ang hirap maipit sa gitna ng pagiging tao at mga bampira!
"Lets go!" yaya niya hawak ang baywang ko sabay sampa sa bintana.
"Wait, Lhiam can we go home like a normal human?" Nginig na pigil ko kay Lhiam nung akmang tumalon na ito sa mataas na bintana kasama ko.
Nagulat na lang ako at napayakap kay Lhiam nung lumutang na nga kami.
Heaven, help me!
"Were going home now!" Usal niya.
"Lhiaaaaaaam pwede bang bumaba na tayo? Nalulula na ako!" Reklamo ko. Hinigpitan pa ang yakap sakanya. Lumulutang kami.
"Hahaha you are so cute!" puna niya.
Napapikit na lang ako.
***
(Belle POV)
Kasama ko si Xian, ate niyang si Teacher Irish, si Rylli at Thirdy sa di ko alam kung saang sulok ng gubat ito.
Nandito kami upang kausapin at hingin ng tulong ng Nature Master na nagngangalang Ara, Ara Joy Magpayo. Isang healing mage.
Siya lang daw kase ang mas magaling sa mga gamot ng bampira sa makalumang paaraan. Nabalitaan kase namin na permament loss of memories na ang isa sa epekto ng buzzardspane at ang pagkawala ng mga kapangyarihan at kakayahan ng isang bampira kapag nalason ng spane. Nagbakasakali kaming may alam siyang paraan para maibalik na ang alaala nina Lhiam, Kaycee at iba pa.
Sumama ako para makatulong sa mga kaibigan ko.
"Malapit na ba tayo?" Tanong ni Rylli.
"Alam kong malapit na tayo. Nakapunta na ako dito ng isang beses para humingi din ng tulong kay Ara tungkol sa research ko." saad ni Thirdy.
"Di natin basta bastang mahanap kung saan talaga naglalagi si Ara dahil sa mga panlilinlang na nilagay niya sa buong gubat." saad ni Teacher Irish.
"Basta wag tayong sumuko lalo na ngayong malaya na ang pangkat ni Luffer. Kailangan natin ang tulong ni Ara para sa kaligtasan ng mga kaibigan ko!" saad ko.
"Kaya ni Ara na manipulahin ang paligid kaya talasan na lang natin ang ating pakiramdam. Mga tao lang tayo kaya mahirap talaga nating mahanap ang mga kagaya ni Ara! Dapat nagpasama tayo ng bampira." sabi ni Xian.
"If this is the only way to make them remember then lets go get that Ara!" Determinadong sabi ni Rylli.
Mas gusto parin ni Rylli at Third na manalo ang Valliants kesa kina Blood dahil ayaw niyang maubos ang mga tao dito sa Fanum kung sakaling si Blood ang maghari dito.
"ARAAAAAAA PAKIUSAP MAGPAKITA KA! WALA KAMING MASAMANG GAGAWIN, KAILANGA LANG NAMIN ANG TULONG MO!" Sigaw ni Xian.
Determinado din ang isang tong mapagaling si Kaycee.
"She must be around here, somewhere." Bulong ko.
"Look!" saad ni Teacher Irish turo ang isang daanan.
"Yon na siguro ang daanan papunta sa bahay ni Ara!" saad ni Xian.
"Sapagkaalala ko, yan na nga!" sang ayon ni Third.
"Mukhang ang creepy naman. Ang dilim at ang daming tinik sa paligid ng makipot na daanan!" puna ni Rylli.
"This is really the way. This is the way to where Ara is. Lets go!" yaya ko mauna na sana.
"Belle, ako na mauna. Kilala ako ni Ara." pigil ni Third sa braso ko.
"Sige sige. As you wish."
Naglakad na kami papasok nung may malakas na hanging tumulak sa amin pabalik.
Arghhhhh damn it!
"Anong ginagawa niyo dito?" Tanong ng biglang sumulpot lang na nakalutang na babae.
"Waaaaaah multo!" Sigaw ko.
"Ara, finally you showed up!" bulalas ni Thirdy pilit tumayo ng maayos nilabanan ang hangin.
Bumaba naman si Ara at tiningnan kami.
"Kailangan ng tulong para sa mga kaibigan naming nalason ng buzzardspane." Deretsong sabi ni Xian.
"Wala akong maitulong sa inyo para dyan." pahayag ni Ara.
"Kahit mga halaman o ano wala kang alam para mapagaling sila?" Tanong ko.
"Sino ba kayo?" Takang tanong niya.
"Di mo ba ako naaalala. Ako si Thirdy ang doctor ng mga bampira. Nagkita na tayo dati nung nagpatulong ako sayo sa research ko." pakilala ni Third.
Wow pate sa research nagpatulong pa sa mage!
"Ano bang kailangan niyo?" Tanong ni Ara.
"Nilason ang mga estudyanteng bampira namin gamit ang buzzard spane dahilan ng pagkawala ng mga alaala at kakayahan nila!" pahayag ni Teacher Irish.
"Di niyo ba alam na ang sagot sa problema niyo ay ang kasamahan niyo lang din?" Dagdag pa ni Ara.
"Anong ibig mong sabihin?!" Sabay na tanong namin.
"Isa sa estudyante mo ay may kakayahang ibalik ang alalang nawala ng mga estudyante mo." dagdag pa ni Ara kay Teacher Irish.
"Sino?" Tanong namin.
"Kaya niyang ipaalala at ipakita ang nakaraan ng bawat isang bampira! Dahil sa nangyari sakanya, nakuha niya ang kakayahang ito. She can bring back memories for letting you see your past. Siya si..............
- Writer
