Chapter Twenty-Nine

1364 Words

Katrina's P.O.V   'PAPA, kung nasan ka man po ay alam kong nasa maganda at maayos na lugar ka. Nakakaiyak naman kasi Papa, kakarating niyo lang nung araw na iyon at ganoon ang nakita ko Matagal na po kita hindi nakasama at namiss po kita tapos ganun po, pero okay lang Papa kahit iniwan niyo po ko, kasi po nandiyan parin naman ang mga kaibigan ko Papa at kahit na may problema kami sa School at sa pagtitiwala sa bawat isa ay magkakaibigan parin kami... Ingat ka po diyan Papa, I love you.'   Sabi ko sa isip ko at nilaglag ko na ang puting rosas sa libingan ni Papa. Pinunasan ko ang mga luha kong tumulo kanina habang sinasabi sa isip ang sinabi ko kanina. Tumalikod nako at umalis sa lugar.   Nakikita ko sila Ann sa malayo kasama ang mga kaibigan namin. Sila ang mga nandiyan ng malungkot

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD