Ano nga ba tayo?

Chapter 4

Few more days after Mary got discharged ngunit hindi pa din namin alam kung sino ba ang may gawa nuon sa kanya. Her head was hit from behind before stabbing her kaya hindi niya din nakita kung sino ba ang mga lalaking iyon. Base on investigation, deleted ang mga CCTV footage sa bahay also from the near by CCTV kung saan makikita sila dapat na dadaan.

Sabi ng mga pulis ay planado daw ang pang yayari dahil alam nila kung nasasaan ang mga CCTV ganun din ang oras ng patrol ng guards sa village. Nang dahil sa galit ni daddy ay nag higpit pa lalo ang village, paano nga naman makakapasok ang mga lalaking iyon dito sa gayong isa itong village namin sa mga high-end and well-guard na village.

May mga artista ding dito nakatira kaya naman ganun na lamang ang higpit ng secutiry ngunit sabi nila ay baka daw may connection dito sa loob ng village kaya iniimbestigahan pa din.

As for our house, napalagay ng dalawang guards dito sa bahay at nagiging tatlo naman sa gabi. Hindi nagustuhan ni daddy ang nangyari lalo na at madalas kami lang ni kuya dito sa bahay. Natatakot siyang may mangyaring masama samin which is understandable naman.

Hindi pinapalabas si Mary ng parents niya hanggang hindi pa nahuhuli ang mga gumawa nuon sa kanila. Natrauma yata sila sa pang yayari na baka balikan ulit ang kaibigan ko, lalo na at only child pa siya.

Isang araw binisita ko siya at naabutan ko sila ni kuya James na nag bubulungan. Nang nakita ako ni Mary ay mabilis niyang tinulak ang kapatid ko palayo. As if hindi ko pa sila nakikita.

"Kanina ka pa?" She asked.

Umiling naman ako. "Just got here." Tumango si Mary at tinignan na si kuya na tila nag iintay sa susunod nitong gagawin.

Nag paalam na si kuya sa kanya at nang tumapat siya sakin ay may kakaibang ngiti sa mga labi niya. Tila naiinis siya na nang aasar sakin. "Istorbo." Aniya ng makalagpas sakin ngunit rinig ko naman.

I was about to talk back ay nagsalita na si Mary kaya naman wala na akong nagawa at kinamusta na lamang siya. Most of the days ay binibisita na lang namin siya after class.

Just like today, si Tita Helen ang nag bukas ng pinto para samin. "Hi, Tita. Good afternoon." Bati namin sa kanya.

"Is Mary up?" Khyle asked.

"She's been waiting for you two. Just go and check on her, I need to go somewhere too." Hindi na namin inabala pa si Tita at tumaas na kami sa kwarto ni Mary.

She's asleep when we enter her room. Sakto namang nag vibrate ang phone niya sa isang text message so the screen turned on. "Who's that?" Ani Khyle ng napansin ang lockscreen ni Mary.

Lumapit pa ako para mas makita ko and in shock I grab her phone to look closer. It was my brother looking at the sunset and the shot came from his behind. Hindi naman ito ang lockscreen niya before.

I look at Khyle. "It's... my brother."

"Do you know about this?" I asked Khyle. "No. She never mention about that." We are whispering at each other when Mary open her eyes and shock when she saw what we are looking at her phone.

"Give it to me." Mabilis niyang kinuha ang cellphone niya sakin. "You are now keeping a secret from us." Ani Khyle na ikinatango ko naman.

She looks nervous. "Kumain na kayo? Let's eat down stairs... or outside." She is changing the topic. I make my eyes smaller. Mabilis naman siyang tumayo sa kama at tila handa ng lumabas ng kwarto niya.

"Hmm, I smell something fishy." Khyle and I laugh at what I said.

"Tell us or hindi ka na namin bibisitahin. Mabored ka lalo dito." Khyle.

"Okay, fine." Mary surrender to us. We sat at her bed. "Tell us now."

"Remember the last time na nag yaya ka kumain sa labas but I said I have things to do. After James send you home. We met." Aniya then she blush.

I am happy for my friend. I know she likes my brother since elementary but I just hope hindi siya pag laruan ng kuya ko. He has this background of playing woman and breaking there hearts. Aware naman dun si Mary but she really likes my brother.

"Don't tell James na sinabi ko sa inyo. I just want us to keep things lowkey." We both agree to her. "Mahirap na din pag kumalat pa sa school." Khyle added.

"Yeah.. He.. he is courting me now." She said in a small voice.

"Finally!" I said and hug her.

"Yes, sister in law." Pang aasar ko sa kanya. "Like courting talaga? He never do courtship. This is the first time?" I saw shock on Mary's face.

"Re-really?"

"Since when?"

Pinadaanan niya ng kamay ang buhok na tila hindi makapaniwala sa sinabi ko. "Last week?" I smiled at her. "Well, it's okay. I like you as my sister in law. Ako ang bahala sayo pag sinaktan ka ni kuya." She laugh with me.

Khyle pouted. "You guys are famiy now. How about me?"

We laugh at her reaction and starts teasing her.

Bumaba na din naman kami para kumain dahil nag bake daw si Mary ng cupcake kaninang umaga. "Ikaw na lang ang single pag sinagot na ni Mary si kuya James." Napaisip din ako sa sinabi ng kaibigan but it's fine. Hindi naman ako nag mamadali din. I can wait until I found someone who can love me more than the love that I can give to myself.

"Alam niyo naman kung gano ka traffic sa Pilipinas. Baka nasa traffic pa." Ani ko kaya nakatanggap na naman ako ng pang aasar sa dalawa kong kaibigan.

Ganun kadalasan ang routine namin kaya nuong naka recover na din si Mary mula sa saksak na natamo niya ay excited na siyang bumalik sa school. Wala kaming balitang tatlo about sa case na iyon dahil hindi na kmai muling sinabihan nila daddy or kuya about duon.

Ayon sa kanila ay sila na daw ang bahala basta kami daw ay mag iingat. Hindi man namin kita ngunit sabi ng daddy ni Mary ay may dalawa siyang bodyguard na nasa paligid lamang.

Hindi naman namin nakikita nga o nararamdaman na limited ang galaw namin. Kung paano kami nuon ay ganun pa din naman kami ngayon.

Gaya ng madalas ay tulog pa din si kuya James pag daan ko sa kwarto niya. "Kuyyaaa!!!" Inalog alog ko pa ang balikat niya para magising talaga siya.

"Kuya James! Wake up!" Hindi siya sumagot sa akin. Alam kong hindi niya ako pinapansin kahit na alog alugin ko pa siya. But, I know something na makakapag pagising sa kanya.

"Kuya James, its Mary!" And there we go. He sat down galing sa pag kakahiga and look at me. "What? Where? What happened?"

I giggled. "She texted me. Sabi niya sabi mo daw susunduin mo siya ngunit wala ka pa. She doesn't like to be late you know." Paalala ko na din. Sa aming tatlo ay maaga lagi napasok si Mary at never siyang na late.

"f**k!" Tatakbo na siya sa banyo niya para siguro maligo na.

It only took him few minutes and his done. Binuksan ko na ang front door ng isara niya iyong muli at tatakbo na papasok sa driver seat. "You can't join me today. I will be with Mary."

"What? How can I go to school? and also Mary is my friend. She won't mind my presence."

He shook his head. "No." Nilock niya pa ang pinto kaya nang nag pumilit ako ay hindi ko mabuksan. Mabilis naman siyang umalis at iniwan niya ako.

How can I go to school now? Nakaalis na sila mommy and daddy. Dala pa nila ang driver, ayoko namang mag byahe dahil mahirap sumakay pag gantong late na. I enter the house to get the key of my car but it is nowhere to be found. Amazing! What am I going to do now?

I have no choice but to commute. Nag tricycle na lamang ako palabas ng village hanggang school. Dodoblehin ko na lamang ang bayad.

Nagbabayad ako nang nakita ko ang sasakyan ni Kurt na papalapit na sa gate. Mabilis ko namang hinarang ang itim na kotse na papasok na din ng campus. Malakas ang busina niya sakin dahil sa ginawa ko. Lumabas siya ng sasakyan para siguro pagsabihan ako nang mabilis kong kinuha ang kamay niya para ilagay sa bewang ko.

Ang kamay ko naman ay nasa leeg niya. "Hi baby." I said in a girl voice. He looks so shock. I touch his face ngunit umiwas siya para hindi ko siya mahawakan. "Are you waiting for me that long?" I said with the cute voice.

I saw Kurt is looking at us. We are blocking the entrance so he horn at us. I roll my eyes at him. "Let's go inside."

Kita ko ang pag kalito sa kanyang mga mata ngunit sinabayan pa din ako. Nang makasakay ako ay naamoy ko ang amoy niya nuong nakalapit ako sa kanya kanina. Lumingon ako sa likod para tignan kung nakasunod ang sasakyan ni Kurt at nag iba iyon ng parking nang nakitang sa parking lot 1 kami.

"Who the hell are you?" He said seriously. "I'm Haylee Jelai Navarro. I'm sorry for the trouble." Nilingon ko na siya at tinignan ng ayos nang napansin ko na parang bago yata siyang estudyante. Natigilan ako dahil ang kakaiba niyang facial features. Ang gwapo!

"You, what's your name?" I asked trying not to tremble dahil kinabahan ako bigla ng nilingon niya ako.

"Just get out of my car." Malamig niyang ani. Kita ko kung paano umigtig ang panga niya na tila nag pipigil ng galit sakin. "Sorry." Iyon na lamang ang nasabi ko bago lumabas.