JOLENE’S diagnosis was stage four dementia, nakailang doctor na kami pero iyon at iyon ang nagiging result.
Unti-unting nawawalan ng pag-asa si Jolene I can say that just by looking at her.
“Babe,” tawag ko sa kaniya.
Nasa veranda siya ngayon at nakatulala siya habang nasa kandungan niya si Violet na nakatulog na habang sinusuklay niya ang buhok nito.
“Leo, bakit kaya sa akin nangyayari ito? Masama ba akong tao? Bakit sa lahat ng tao, ako pa ang nagkasakit ng ganito?” tanong niya na hindi tumitingin sa akin.
I sat beside her, “all we can do is just face it babe, nandiyan na eh!. Hindi kita iiwanan kahit na anong mangyari.”
Isinandal niya ang ulo niya sa balikat ko, “natatakot ako. Paano kung dumating ang araw na wala na talaga akong maalala. Hindi na kita kilala tapos si Violet hind
