Nakahinga ako nang malalim habang nakatitig sa kisame habang nakahiga sa kama. Punong-puno ng mapungay na musika mula sa laptop ko ang kwarto, na lalong nagpapabigat sa malungkot na paligid. Mula sa maliit kong bintana, kitang-kita ang papalubog na araw na nag-iiwan ng mga bahid ng kulay dalandan sa kalangitan.
Napakaganda ng mundo, pero ang gulo ng isip ko ngayon. Kung ano-anong kaisipan ang naglalaro sa utak ko habang pinag-iisipan ko ang dapat kong gawin.
Matapos ang mahabang pag-aalinlangan, nag-text ako kagabi para tanggihan ang alok ni Fourth na mag-dinner. Sa halip, kay Dave ako sumama at nanood uli kami ng sine. Kahit na litong-lito na ako at gustong-gusto ko nang magtanong tungkol kay Honeybunch, pinigilan ko ang sarili ko at nanatiling tahimik.
Sobrang maalaga ni Dave kagabi,
