Maayos naman ang pakikisama ko kay Dan kahapon kaya akala ko ay tuloy-tuloy na, hindi ko maintindihan kung bakit ayaw ko na siyang kausap ngayon. Hindi ko siya pinapansin dahil sa tuwing papansinin ko siya ay naiinis talaga ako. Ayoko nga siyang makita pero hindi naman pwede dahil wala siyang pasok at bahay namin ito.
Tahimik lang ako simula pa kanina kahit na kinakausap pa niya ako. Maging sa pagkain namin ay hindi ko siya kinakausap kahit na nasa harapan ko lang siya.
“Bakit kaunti ang kinain mo, Kelly? Are you okay?” he asked and I just nodded. Inayos ko na ang pinagkainan ko pero tinulungan niya ako habang nagtataka pa rin kung bakit hindi ko siya kinakausap nang maayos. Pinaglilihihan ko nga kaya siya? Naaawa ako sa kanya pero mas naiinis ako.
Sinundan niya ako sa sala at tumabi sa
