14
1370 Words
Aurora
Malalim na ang gabi nang matapos ang movie marathon naming apat. Himala na nga lang na hindi nagpang-abot si Gideon at Sir Raphael, kahit na napapansin ko ang may pagka-agresibong reaksyon nila sa isa't isa.
“Sure ka ba na okay ka lang d’yan, Sir? Pasensya na, luma na ‘tong bahay at wala naman akong ibang damit na panlalaki,” sabi ko kay Sir Raphael habang inaabot sa kanya ang pinaglumaang pajama ng aking ama. Si Gideon naman ay nauna nang natulog sa kabilang kuwarto dahil may maagang lakad pa raw ito kinabukasan.
Napag-usapan na namin ni Sharlene na magkatabi kaming matutulog.
“It's fine. Aarte pa ba ako, ako na ‘tong nakakaabala?” biro niya bago kinuha ang pajama. Dumako ang tingin ng amo ko sa suot kong pantulog. Balot na balot pa rin kasi ako, dala ng mga marka ng labi niyang naiwan. “Hindi ka ba naiinitan?”
Humalukipkip ako bago umiling. “Ayos lang ako…”
May pilyong ngiting naglaro sa labi ni Sir Raphael. Para bang hinuhuli ako. Pero bago niya pa man ako maasar, hinanap na ako ni Sharlene para matulog.
Napakabagal ng paglipas ng oras para sa ‘kin. Naghihilik na si Sharlene sa tabi ko pero nakatulala lang ako sa kisame, matamang pinagmamasdan ang umiikot na ceiling fan. Hindi ako makatulog. At para akong sinisilaban.
Tahimik kong inalis ang pagkakayakap ni Sharlene sa beywang ko at maingat na lumabas ng silid. Naisip ko na baka kung iinom ako ng gatas e dadalawin na rin ako ng antok.
Nang buksan ko ang ilaw ay bahagya pa akong napapitlag nang makita ko si Sir Raphael na nakatayo ro’n, nagtitimpla ng gatas na para bang pagmamay-ari niya ang bahay ko. Wala siyang saplot maliban sa isang boxer shorts na sa tingin ko ay talagang suot niya. Siguro ay hindi nagkasya sa kanya ang pajama na pinahiram ko. Saglit niya akong nilingon habang hinahalo ang tinitimpla niya. “Gatas?”
“At home ka na, Sir, ah,” biro ko bago siya pinalitan sa paghahalo.
Tumawa siya. “Sorry, it's a habit of mine. Masyado ata akong nasanay na pagmamay-ari ko lahat…”
“Hindi ka makatulog? Sabi ko naman po sa inyo, mahihirapan kayo na makatulog sa kama rito sa bahay. Alam ko naman na primera klase ang mga muwebles sa bahay mo.”
Nakangiti siya bago hinanap ng kanyang mga kamay ang beywang ko. “Nakikipagbiruan ka na sa ‘kin. That's good…”
“Malamang po, e amo kita. Baka mamaya sisantehin mo ‘ko kapag hindi ako tumawa sa mga jokes mo.”
Napalunok ako nang maramdaman ko na bahagya niyang ibinababa ang kuwelyo ng suot kong pantulog, para bang sinisilip ang mga marka ng labi niya. “Bakit mo ‘to tinatago?”
“Ayoko lang na may makakita,” kaswal na sagot ko sa kabila ng malakas na tambol ng aking dibdib. “Baka mamaya, kung ano pa sabihin nila.”
“At ano naman ang ayaw mong sabihin nila?” tanong niya. “Talaga namang may nangyari sa ‘tin kahapon.”
“Sir,” may halong pagka-ilang na sabi ko, “Uunahan ko na po kayo. Hindi ako interesado sa mga gan’yan. Hindi ako interesado na magkaroon ng nobyo at okay lang sa ‘kin na tumandang-dalaga. Kaya… kung ano man po ang nangyari kahapon, una at huli na ‘yon.”
Humugot siya ng malalim na hininga. Naramdaman ko ang unti-unting pagbaba ng palad niya patungo sa laylayan ng bestida kong pantulog. Napakislot ako. Wala akong suot na—
“Una at huli, huh? E bakit wala kang suot na panty sa ilalim ng bestida mo?” pilyong bulong niya sa tainga ko habang hinihimas ang aking hiyas. “What you're doing and saying are two polar opposites, my love…”
“Nakasanayan ko lang! Bakit ba naman kasi bigla kayong nakitulog—aaah…. sir…”
Napasandal ako sa kanya nang maramdaman ko ang paglalaro ng kanyang mga daliri sa loob ko. Napatigil ako sa ginagawa ko at naramdaman ko naman ang unti-unting pagpulupot ng isang braso niya sa beywang ko.
“Sir…” impit na tawag ko habang pinipigilan na mapa-ungol nang malakas. “Baka magising sina Sharlene…”
“They won't if you'll stay quiet.” Nakagat ko ang pang-ibabang labi ko nang mas lalong bumilis ang paggalaw ng daliri niya. “You're dripping wet down here…”
Hindi pa siya nakuntento dahil lumuhod siya at pinabukaka ako. Inangkla niya ang isa kong hita sa balikat niya at inumpisahan niya akong kainin sa ibaba. Halos magpanginig ng buto ko ang bawat paghagod ng dila ni Sir Raphael sa pinakatatago kong parte. Na para bang kinakabisa niya ang lasa at itsura niyon. Kagat-labing kumapit ako sa kanto ng counter na kinasasandigan ko.
Sabi ko sa sarili ko, kung ano man ang nangyari kahapon, ‘yon na ang una at huli. Katwiran ko pa, wala ako sa huwisyo no’n. Pero bakit ngayon, heto na naman ako at kusang binubuksan ang sarili ko sa kanya?
“Sir… bilisan mo pa…” puno ng paghihirap na bulong ko bago ko siya sinabunutan. Tiningnan ako ni Sir Raphael at kahit na nakabaon kalahati ng mukha niya sa hita ko, alam ko na nakangisi siya. Nakaramdam ako ng pagkadismaya nang imbes na sundin niya ang hiling ko ay huminto siya at pinaluhod ako.
“I can't be the one doing all the work here, my love…” sabi niya. Napatingala ako sa kanya nang tumapat sa akin ang boxer shorts niyang halos pumutok na dahil sa nanggangalit niyang alaga. “Can you help me?”
Sinunod ko ang utos niya. Dahan-dahan kong ibinaba ang suot niyang saplot, tila ba takot na takot na baka kung ano ang bumungad sa akin. Bahagya pang pumilantik ang kanyang sandata nang tuluyan ko nang maibaba ang boxers niya. Napatingala ako kay Sir Raphael. “Sir…”
“That can grow more, you know.”
“May ilalaki pa ‘to?” gulat kong tanong. “Paano ‘to nagkasya sa ‘kin?”
“Love…” puno ng paghihirap na tawag niya. “Please don't leave me hanging…”
Napaliyad si Sir Raphael nang dilaan ko ang dulo ng sandata niya, kahit na hindi pa rin ako makapaniwala na ginagawa ko ‘yon. Dati, sa libro ko lang ‘yon nababasa. Dati, tingin ko, sa libro lang ang pinakamalapit na karanasang maaari kong makuha para hindi ako masaktan.
Pero…
“My love…” ungol muli ni Sir Raphael nang isubo ko ang buong alaga niya at inumpisahang igalaw ang ulo ko. Napakapit siya sa dulo ng kitchen island habang pinipigilan na igalaw ang ulo ko. Naging masinsin ang paggalaw ng ulo at dila ko. Nasa ganoong posisyon kami nang biglang…
“Aurora?”
Kaagad akong tumayo at bahagyang pinunasan ang gilid ng labi ko, habang si Sir Raphael naman ay nagtago sa likod ng kitchen island. Muli kong hinalo ang baso ng gatas na kanina pa tinitimpla. Bahagya na ‘yong lumamig.
“Oh, Shar, gising ka pa?” tanong ko sa kanya nang makababa siya ng hagdan. “Nagtimpla lang ako ng gatas.”
Pupungas-pungas na lumapit sa ‘kin ang kaibigan ko, pero hindi niya siya pumasok sa kusina. Bahagya akong nakahinga nang maluwag. Sana ay hindi niya mapansin na—
Biglang nanigas ang katawan ko nang maramdaman ko ang muling paghagod ng dila ni Sir Raphael sa hiwa ko. Tumikhim ako at pilit na inayos ang aking sarili. Napakunot-noo naman si Sharlene. “Okay ka lang?”
Tumango ako. “Sorry, mukhang magkakaro’n ata ako. Sige na, bumalik ka na do’n at matulog. Uubusin ko lang ‘tong gatas.”
Ngunit tila nang-aasar ang amo ko, dahil lalong bumilis ang galaw ng kanyang dila na sinamahan na ng kanyang mga daliri. Nanginig ang tuhod ko at bahagya pang nabuwal, kung hindi lang dahil sa kitchen island na kinasasandalan ko.
Sir Raphael!
Lalong nangunot ang noo ni Sharlene. “Sigurado kang okay ka lang, ha…”
“Oo, promise,” impit na sagot ko habang sinusubukan kong manatiling kalmado.
Humalukipkip siya. “Alam mo, parang bukas ‘yong pinto ni Sir Raphael kanina, e. Sigurado kang hindi kayo magkasama?”
- Writer
