DEBT(KMS)

convince yourself

"Anong balak mo ngayon?"Tanong ng kaibigan niyang si Harold.

"He's not my son"

Try to convince yourself first dude!."Narinig niya ang pagpapalatak ng kaibigan at sinabayan pa nito ng pag iling iling.

"Ito baka sakali lang pare ha!,What if na sayo ang bata?What will you do?"Hindi niya sinagot si Harold at nanatiling tahimik. Hinawakan at tinapik siya nito sa balikat .Hindi tuloy mapalagay ang isip niya at may kakaibang damdamin ang pilit na bumabangon sa kanyang pagkatao. Nagu-guluhan siya!Nagagalit

...

Araw araw ay lalong kumu cute ang anak ni Luisa. Walang paglagyan ang kanyang kasiyahan.Buong akala niya'y ibinuhos na sa kanya ang lahat ng sumpa.

Sa pagkakatitig niya sa anak ay nakikita niyang ito ang kanyang magsisilbing lakas. Nagsisimula na itong ngumiti at nakakausap narin.Habang si Mark naman ay pormal ng nanliligaw sa kanya. Ayaw man niya aminin ay mukhang nagsisimula ng umusbong ang damdamin niya para rito.Napakabait at maaalalahanin kasi ng lalaki.Mahal na mahal nito ang kanyang unico iho.Pangit man kung titingnan dahil may pinagdaan sila ng kapatid nito na itinuring niyang tunay na kapa-tid.Patuloy parin siya sa pagpa-pahanap sa nawawala niyang kapatid.Naputol ang pag iisip niya dahil may-roon daw siyang bisita na dumating.Sino kaya ang dumating?Wala naman siyang inaasahan na darating ngayon dahil mayroon silang naka scheduleng exhibit ngayon.Ang kanyang bestfriend naman ay siyang nagbabantay ngayon sa isa nilang pwesto.

"Si Marie daw po mam."Sinagot ng kanyang kusinera ang tanong niya sa isip.Inutusan niyang papasukin ito.

"Frienddddd!.Grabee lalo kang gumanda."Tuwang tuwang salubong nito sa kanya.Nagbesobeso sila nito.

"Anong ginagawa mo rito at naligaw ka?"Takang takang tanong ni Luisa.

"Ano kaba!Nag file ako ng leave kasi nagkasakit ang kapatid ko at walang mag aalaga.E kahapon dumating na ang ate at matatapos na sa susunod na araw ang leave ko kaya naisipan kitang daanan. Totoo palang

mayaman ka.Ang ganda at ang lawak ng lupain nyo rito sa Quezon."

"Hindi naman..halika maupo ka!kumain ka naba?"

"Diyos ko friend yan naba iyon?kailan kapa nag asa-wa?"

"Hindi pa ako nag aasawa."Sagot ni Luisa sa pag uu-sisa ng kaibigan.

"You mean hindi pa kayo nagpapakasal ng guy?" Tanong uli ng ni Marie.

"Ikaw naman kasi ni wala ka man lang kabali-balita mula ng huli tayong mag usap.Friend pwede ko bang makita ang inaanak ko?Pakarga narin."Napangiti siya sa sinabi nito.

"Nakuuuu! Ang cute cute namannnn..nakakagigil."

"Oy babae,ngayong narito kana e dito ka narin matu-log ha! Para makilala mo naman ang kaibigan ko."

"Abay oo naman siyempre.Pagbibigyan kita.Ngayon pa na marami kang dapat ipaliwanag sakin.Tulad nalang na nalang na kung bakit hindi kapa nagpapakasal."

Anito.

Ang tagal din nilang nagkausap ni Marie at kahit

anong iwas niyang huwag nitong banggitin ang lalaki

ay ikinuwento parin sa kanya.Hindi parin daw ito nagbabago at lalo pang lumala buhat ng magkahiwalay sila.Patango tango nalang siya sa mga ibinalita nito sa kanya.Kinabukasan ay nagkakilala narin ito at ang kaibigan niya sa wakas.Si Mark ay nakilala narin nito. Pagka-tapos ng mahabang kwentuhan ay nagpaalam narin si Marie.

"Yun pala si Marie?" Narinig niyang sabi ni Blessie.

"Yeah."

"Mukhang may kakaiba sa kanya."

"Ano ang ibig mong sabihin?"Bigla siyang napatingin sa kaibigan.

"Nagtataka kasi ako kung bakit ngayon ka lang niya naisipang dalawin."

"Busy daw siya.Ngayon lang siya nakapag leave dahil nagkasakit daw ang kapatid niya.Ayan ka nanaman. Masyadong malawak ang imahinasyon mo."

"Ah, basta hindi ba encoder yan sa opisina nong Matt?malay mo kung naniniktik lang iyan?"

"Hindi naman siguro."

"Ikaw din!hindi ba't ganyan ka din noon kay Matt? Hindi ka nakinig.'Ikinibit balikat lang niya ang narinig mula sa kaibigan. Kilala niya si Marie at may tiwala siya rito.

Nasa opisina si Luisa ng mga oras na iyon.

"Mam,may naghahanap po sa inyo!"

"Sino daw?"

"Si--"

Hindi pa nakakapagsalita ang tauhan niya ng mula sa

likod ay nakita na niya kung sino ang tinutukoy nito.

Naroon si Matt at nakatayo.Naka polong puti ito at nakatunghay sa kanya.

"What can I do for you,Mr.Cordova?"

"Cut the formality."Pambabara ng lalaki.

"So anong masamang hangin ang nagtaboy sa iyo rito?

"I want to know the truth! Anak ko ba siya?"Deretsong

tanong ng lalaki.

"So what now?Does it matter now?"

"Answer me Luisa'damm'it!"

"You don't have the right to tell me what to do!Not now,not ever. Ikaw mismo ang nag alis ng karapatan sa iyo niyan isang taon na ang nakakaraan."Madiin niyang sabi rito.

"So the child is mine."

"Ano ngayon?"

"What??"Galit ang mga mata nitong nauubusan na ng

pasensiya.

"Wala kang karapatan."Matapang niyang sagot.

"We'll see."Sagot naman ni Matt na lalong galit.

"Tama na! Tama na ang mga panahong sinaktan mo ako.Hindi ako makapapayag na kunin mo ang aking anak."Matapang na nilinaw niya iyon.

"Just my right's"Sabi uli ni Matt.

"What right's?"Nang iinsulto ang tono niya.

"You can't deny the fact that I'm his father."

"Oh,now your'e saying that your'e his father?"

"And here I am now.He needs a father and I am his father at hindi mo ako kayang pigilan."

"Tapos na tayong mag usap makakalabas kana."

Pagtataboy niya rito.Sandali muna itong tumingin sa kanya at pagkatapos ay lumabas narin.Nakahinga si Luisa ng maluwag pag alis nito.Ngunit naroon parin ang agam agam na tumatakot sa kanya.Ano nalang ang gagawin niya kung kukunin nito sa kanya ang anak niya?Hindi siya makapapayag.Nasa kanya ang lahat ng karapatan bilang ina. Magkamatayan na at magkaubu-sang muli ng pera ngunit hinding hindi siya magpa-patalo rito.Agad niyang tinawagan si Blessie at sinabi rito ang naging pag eengkwentro nilang muli ng lalaki.

Marami siyang gustong isumbat sa lalaki ngunit pag

kakita niya rito ay parang unti unting nilulusaw ito

kung ano man ang mga iyon.Hindi niya maipagkakaila na mahal niya pa ito.Hindi maari itong nararamdaman niya,kailangang tanggalin na niya sa sistema niya ang lalaki.Ngunit papaano?Kung isinisigaw ng kanyang puso ay ito parin?.Ang buong akala niya ay nalimot na niya ang lalaki.Hindi pa pala...

"Demonyo talaga iyang lalaking iyan.Huwag mong sabihing papayag ka sa gusto ng manhid na iyon?"

"Wala naman akong sinabing ganoon."Paglilinaw niya sa kaibigan.

"Ipinapaalala ko lang sayo best.Baka sa mga pinagga-gawa niyang pananakit sa iyo ay magpabola ka nana-man diyan."Mapait siyang napangiti.

Araw araw ay hindi niya maiwasang hindi matakot

dahil sa mga pagbabanta ng lalaki sa kanya.At duma-ting na nga ang isa sa kinatatakutan ni Luisa .Ngayon

nga ay naghabla narin ito sa korte at nilabanan niya

ito.Si Mark ay naroroon palagi sa tabi niya upang

sumuporta.Mayroong mga gabing hindi siya mapagka-tulog dahil sa labis na pag aalala.Pero anong magaga-wa niya?Lubos na makapangyarihan ang lalaki.Mga titig pa lamang nito sa kanya kapag nagkikita sila sa korte ay kayang patayuin ang kanyang mga balahibo. Minsan ay napapasulyap sa kanya ang kanyang kaibi-gan at pilit niyang sasawayin ang sarili upang hindi ito makahalata.Hindi niya kayang lokohin ang kanyang sarili na ananabik siya na makita ang lalaki tuwing nag

hehearing sila.Natutukso siyang magpaganda sa hara-

pan nito. Kahit anong pilit niya ay hindi niya maialis sa lalaki na titigan siya ng may pagnanasa kahit na

naroon pa si Mark na alam niyang nagtitimpi lang.

At siya naman sa kanyang kalooban ay nahihiya rito.

Sa ilang gabing pag iisip ay nagdesisyon siya.Kung aasa siyang muli kay Matt ay tiyak niyang masasaktan lang siya.Buo na ang kanyang pasya na bigyan ito ng malaking pag asa sa kanya.Halos araw araw siyang sumasama rito upang lumabas.

"Salamat sa araw araw na pagpapasaya mo sa akin Mark.Lagi kang nandiyan sa tabi ko.Nagpapasalamat ako sa Diyos na ibinigay ka niya sakin."

Ngumiti ang lalaki at dahan dahang inilapit ang muk-ha sa kanya,upang hagkan siya ng marahan sa labi.

"I will do everything for you."Inihatid niya ito ng tanaw bago niya hinanap ang susi sa kanyang bag upang buksan ang pinto.Muntik na siyang mapatili ng buhat sa kanyang likuran ay yakapin siya ng mahigpit ng kung sino.Nagpapalag siya at tangkang sumigaw ng

magsalita ang boses sa kanyang punong tainga.At kini-

labutan siya.

"Dont scream baby.its me."Si Matt na yakap siya ngayon.

"What are you doing here?"Pinipilit niyang tanggalin ang pagkakayapos nito sa kanya.

"I want us to talk."Sabi nito na mapanghalina ang mga titig.

"Ok mag uusap tayo,pero ayoko ng ganito.

Dahan dahan itong kumalas.

Isusuksok niya na sana ang susi ngunit.may sinabi ito

sa kanya.

"Not here,come with me."

"No!"Sabi niya sa utos ng lalaki.

"You'll regret it if you won't."

"Tinatakot mo ba ako,?"

"And what if I said yes?"

Saglit siyang nakipagtagisan ng titig dito at ng ilang

segundo pa ay...

"Ok,you win this time. But it'll be the last."Si Luisa.

Hello and good day!!!

from the author:If you like my stories you can support me by sending small ammount as a token of your appreciation to my work's.Gcash 09998134482

under the name os Sarah U.(this is not obligatory)

Note!!!

To unlocked the next chapter,I need atleast 10 ❤️ from this chapter to know that you are real people or you can drop your message here.Waiting for u to hit the "❤️"icon.

thank's!!!!