"Ate?" Halos mapalundag ako ng bigla nalang lumitaw si Kristele sa harap ko. Titig na titig siya sa akin kaya bahagya akong napayuko.
"Umiyak kaba?" Inosenteng tanong niya pero di mawala ang tingin sa akin. Nag-iwas ako ng tingin at mabilis na pumasok sa sasakyan ko. "Bakit naman ako iiyak?" Malamig na sagot ko ng makapasok ako sa sasakyan. Pumasok din si Kristele sa loob nito sabay kabit ng seatbelt.
"Maga kasi yung mata mo,"
Diniretso ko ang paningin ko sa kalsada habang napahigpit ang hawak ko sa manibela. Damn. Pagkatapos ng lahat ng ginawa ko sa kanya sasabihin niya na wala naman kaming dalawa? Na itatak ko sa isip ko na wala akong karapatan panghimasukan siya. Bakit nga ba ako nag aksaya ng luha para sa kanya?
Kasi nasaktan ako. Wala man kami pero concern ako sa kanya bilang k
