KABANATA 40
HUMINTO kami sa harapan ng Fresco Restaurant, ang kaso naman ay saktong naghahanda na ‘yung staff sa pagsasara ng entrance door. Halos wala na ring tao sa looban.
“Sarado na yata. Anong oras na rin kasi.” Komento ko habang tinitignan ang relo na suot ko.
Malapit na mag-alas onse ng gabi. Tinawagan ko kanina si papa na baka mahuli ako ng uwi, nag-aalala na pala siya kanina pa at hindi lang naglalakas-loob na tumawag sa ‘kin, marahil alam niyang hindi pa rin ako nakikipag usap madalas sa kaniya at hindi ko pa sinasabing okay na kami kahit ngayon. Sinabi ko sa kaniyang si Kael ang kasama ko pero mas lalo yata siyang nag-alala. Saka ko na lang naisip ang sinabi nito noong nasa Australia pa kami, mukhang hindi niya gusto si Kael at ang pamilya nito.
Kung ano man ang rason, aal
