Chapter 70
Venice
-
"Ba—bakit po?" kinakabahang sambit ko habang natutulala na sa kawalan.
Ramdam ko rin ang presensya nina Travis at Trevor na naroon sa gilid ko na maang lang nakatingin sa akin. Wala pa man din ay nauna na akong makaramdam ng takot, sa uri pa lang nang pag-iyak ni Mama.
"Ma..." pagtawag-pansin ko rito nang hindi siya magsalita at tanging pagtangis na lang niya ang naririnig ko.
"I'm sorry," muli niyang pag-uulit na mas lalong nagpagulo ng utak ko, bulgar na nagsalubong ang dalawang kilay.
Nagulat pa ako nang hablutin ni Trevor ang cellphone sa tainga ko at siya na mismo ang kumausap kay Mama dahil nakikita nitong hindi na maipinta ang mukha ko. Bahagyang tumalikod si Trevor.
Nang hindi matuwa ay naglakad ito palayo sa pwesto namin ni Travis na siyang tahimik lang
