My Abusive Lover

Chapter 9

Isang malakas na tili ang nag paahon kay Akiesha sa mahimbing nitong pagkatulog. Tila mawawasak ata ang buong kabahayan sa lakas ng tili na nagmula sa labas, dali-dali namang bumalikwas ng bangon si Alyssa at di alintanang naka nighties pa syang nag tatakbo palabas ng kanyang silid. Halos agaw hininga na sya ng marating ang pinanggalingan ng tili. Si Paul Andrie habang paroon at parito ito na di ma ampat sa katitili, sapo nito ang dibdib habang pailing-iling na animo may di kapanipaniwalang nalalaman.

“Hoooyyy! Paul Andrie! Anong nangyare? May sunog ba?” ani Akiesha na nakatanga sa kaharap

“OMG! Akie. you won’t believe it!” ika ni Paul Andrie na animo kinikilig na di mawari ang nararamdaman. Nag niningning ang mga mata sa subrang kasiyahan.

“ang alin? Anong di ko mapaniwalaan? Saan doon?” ang nagulomihang ika ni Akiesha.

“Gueeeeesssss what?” animo kitikiting turan ni Paul Andrie sa kaibigan.

“ang alin nga? Anong huhulaan ko? Ano ba kasi ang nangyayare sayo?” nagulomihang tanong ni Akiesha.

Tumikhim at bumuntonghininga ng malalalim si Paul Andrie at ngumiti ng pagkatamis-tamis.

“I’m getting married!” ika ni Paul Andrie na hanggang tenga ang ngiti. Na ikinagulat ng husto ni Akiesha na ng kalaunan ay napatili narin sabay akap sa kaibigan.

“Omg! This is it! Ito na ang pinakahihintay mo Andrie! At long last nag propose na din si Eric sayo.!” Ani Akiesha na tuwang-tuwa sa narinig at nalaman.

“Yeeeessss! Ito na nga ang pinakahihintay kong mangyare!” tumili pa si Paul Andrie na tuwang tuwa habang sinalaysay sa kaibigan ang buong detalye ng pag propose ng nobyo.

“I’m happy for you babe! You deserve it! You knew it from the start na wala na akong hinihiling sa taas kundi ang maging nasa mabuting kalagayan at maging masaya ka sa taong alam kong mamahalin ka ng totoo.” Si Akiesha na napaiyak sa subrang katuwaan.

Na touch naman si Paul Andrie sa sinabe ng kaibigan kaya di narin niya napigilang maiyak sa tinuran nito. Mahal na mahal nya ito, higit sa kapatid ang turing nya dito. Kaya naman pinag aalala din nya ang senaryong mapapalayo sya sa mga ito lalo na kung magpapakasal na sila ni Eric. Maiiwan nya ang mga ito pagnagkataon dahil tyak na sa US na din sya mag babase dahil don na talaga naka base si Eric. Niyakap nya ang kaibigan at sabay na napahikbi ang mga ito ang isa sa subrang katuwaan ang isa naman ay sa pag aalala.

“babe! Nag aalala ako!” ani Paul Andrie habang akap ang kaibigan.

“nag aalala saan? Kay Eric?” balik tanong ni Akiesha dito na isinandal ang ulo sa dibdib ng kaibigan.

“nope! Hinde si Eric! Wala naman akong dapat alalahanin don” sagot naman ni Paul Andrie.

“Ohh…san ka nag aalala?” nagulomihang tanong ni Akiesha sabay angat ng mukha para suriin ang reaction ng kaibigan.

“sa inyo ni baby Zach! Pano na kayo? Alam mo naman kung gano kayo kahalaga sa akin.” Ani Paul Andrie na umopo na sa sofa habang hila-hila si Akiesha para maupo na rin.

“Sssshhhh! You don’t have too!” sawata ni Akiesha sa kaibigan na bigla nalang nalungkot sa sinabe nito. “you’ve done so much for us Carson! And wag mo kaming alalahanin ni Zachy, you have to get a life of your own, you deserve it!” dugtong nyang paliwanag sa kaibigan.

“Pero babe, pano kung pagkaalis ko biglang mang gulo yong hinayupak na…..” si Paul Andrie na mabanaagan ang pangamba at takot para sa maiwan nya.

“Pssssttt! NO! You don’t have to think about that. You’ve done so much, and I guess this would be the time na ako naman ang lalaban para sa sarile ko at para kay Zach! I don’t wan’t you to miss this chance babe!” mahabang paliwanag ni Akiesha dito.

“are you sure? Sigurado ka ba? What if sumama na din kayo ni Dalton sa akin pag alis ko? Mas maging panatag pa kaluoban ko pag nagkataon!” di masawatang ika ni Paul Andrie.

“Babe! No, pano ka mag uumpisa ng buhay mo kung andon kami? I know you much babe! Baka maasar lang sa amin si Eric kasi instead na sya ang aalagaan mo kami ang aatupagin mo nyan!” pailing-iling na sagot ni Akiesha.

“Maiintindihan ni Eric yon, infact napag usapan na din namin yon. And He never set aside the fact na maari ko kayong dadalhin din don, and take note babe si Eric din ang nag suggest na don na din kayo manirahan para daw di na ako mag aalala.” Ani Paul Andrie, tila desidido talaga itong isama ang mag-ina sa US.

“Andrie! Babe, its ok! Mas ok pa din yong thought na kayo lang ang andon! Mas maka pag pukos kayo sa buhay na gusto nyo and besides pano ka mabubuntis nyan kung andon yang inaanak mong sing kulit” si Akiesha na may panunudyo pang naaangkop sa kanyang sinabe.

“hayyy naku babe! Kahit gulohin at kulitin pa nya ang buong US wala akong pakialam. His my baby boy and no one can get rid of him from me! Baka pag kinanti pa nila baby ko aba makikita nila ang hinahanap nila” buo sa luob na ika ni Paul Andrie sa kaibigan na naka pameywang na ngayon at naka ismid pa.

Napahagalpak naman sa pagtawa si Akiesha sa tinuran ng kaibigan kahit kilan talaga He really knows how to get rid of sadness that would succumb unto them.

“Oo na! Aha.ha.ha. aba kaya nga ganyan ka lakas ang luob ng inaanak mo dahil sa ninang nyang subrang palaban!” walang gatol na ika ni Akiesha. “And I’m so thankful, that He gave you to us! So bless na di naramdaman ni Dalton na wala syang ama kasi andyan ka! You never fail to feel him so LOVE AND CARED by you! Napaka swerte ko at andyan ka lagi para punan ang di ko kayang ibigay sa anak ko!” dugtong ni Akiesha na naging emotional na naman uli.

“aahh! Babe! No, ako dapat ang mag pasalamat. Dumating kayo sa buhay ko ng lugmok at nawalan na ako ng ganang mabuhay! Binigyan nyo ako ng pagkakataong mabuhay uli at maniwalang may bagong bukas na darating. Kayo ni Dalton ang naging ilaw ko. Kung di dahil sa inyo walang Eric, walang ganto kasaya na feeling!” emotional na ring saad ni Andrie kay Akiesha. “Kung di dahil sa inyo ni Dalton babe baka kasama ko na din ang pamilya ko! Kayo ang rason bakit andito pa din ako at lumalaban sa mundo! I found my worth when I have you both!” dugtong nito na teary eyed na rin.

“Babe, sigurado ka na ba talaga dyan? Di kaya magkandarapa ka uling tanggapin sa buhay mo si Ethan? O baka naman andyan pa din yong feelings mo na yan, yong tipong, halos ilako mo na sarile mo para mapansin lang!” Paniniguradong ika uli ni Paul Andrie sa kaibigan.

“that was before! Sa tingen mo ba ganon ganon ko lang makalimutan yong ginawa nya sakin? Sa amin ng anak ko? Itaga mo sa bato babe, luluha muna ang mundo bago nila ako mapatiklop” may tigas sa bawat katagang binibitawan ang mga salita ni Akiesha.

“How I wish babe! Ayuko lang na makita ka uling devastated o wasak sa huli! Lalo na ngayong malalayo na ako sa inyo ng baby boy ko” ika ni ni Paul Andrie na sumeryoso lalo ang mukha at may bahid na lungkot na maaninag sa boses nito.

“Alam kong gusto mo lang akong malagay sa maayos na kalagayan babe! Don’t worry I’m stronger, stronger than you ever thought! Kasi tinuroan mo akong maging matatag at malakas at lalo na ang lumaban at sumabay sa agos ng buhay! And I was so thankful for that. I thank God for giving me a wonderful friend who never abandon me when I’m in distress! You never fail to feel me so worthy. And I can’t bare to hold back the happiness that you truly deserve.” Madamdaming saad ni Akiesha dito.

Na touch naman ng husto si Alyssa sa tinuran ng kaibigan. Paul Andrie is such a good person para di mabigyan ng kaligayahang nararapat para dito. He deserve to be happy and she don’t want those happiness to be missed. Inakap nya uli ang kaibigan bilang pasasalamat sa lahat lahat na nagawa nito sa kanilang mag-ina. Kung darating man ang panahong magkakahiwalay na sila she will make sure na di sila maging hadlang sa kaligayahang mararanasan nito sa peling ng tunay na mahal nito.

“Pwede ko namang sabihen kay Eric na dito nalang ako, and I will take a big break para maka punta din don. I can’t help thinking na baka mapano kayo ni Dalton while wala ako sa tabi nyo!" Pangungulit ulit ni Paul Andrie sa kaibigan.

“Pssstt! No! You won’t do that babe! Eric and you deserve to be happy! And pano kayo maging happy if malayo kayo sa isat-isa? And you should be a wife to him! Hmmmm….pano kayo maka buo nyan kung malayo kayo!” may panunukso pang ika ni Akiesha sa kaibigan para mailayo ito sa alalahanin.

“Tssssseeee! Ayan ka na naman dinadaan mo ko sa ganyan! Sa twing seryoso usapan natin ayan dumadali ka ng ganyan! Babe! I can’t stop on thinking lalo na kung andyan na si Ethan. How could you handle him kung wala ako!” di parin nag patinag si Paul ANdrie dito.

“Babe? You don’t have to worry! Kaya ko na to promise! Ang gusto kong gawin mo ay maging mabuting asawa ni Eric the soonest.” Ani Akiesha na ngumiti pa habang sinasabe ito sa kaibigan.

“Ok! Sige! But you should promise me, na what ever happens ipapaalam mo sa akin ang lahat and wala kang ililihim sa akin! And in case na need mo ang beauty ko don’t you hesitate to call me ASAP! Yon lang para di na ako mag alala pa. And si Dalton don’t you ever give it to him” paninigurong sambit ni Paul Andrie kay Akiesha.

Tumango na lamang si Akiesha bilang pag sang ayon sa mga gusto ng kaibigan. Ma mimiss nila ito ng subra pero ayaw naman nyang mapunta sa wala ang kasiyahang nararapat para dito. Alam ni Akiesha na mahihirapan sya sa pagkawala nito sa buhay nila o sa pag alis nito. Nasanay na kasi silang mag-ina na kasakasama nila ito sa araw-araw na gawain at sa kahit saang lakaran at kalokohan. Lalo na si Dalton naging father figure din ito ng anak nya,.

He never failed to felt the child so loved and wanted. Even Dalton would felt so sad if that moment would come na need na nitong mag paalam sa kanila. It would be so hard but Akiesha should do something about it, para di na mag alala si Paul Andrie sa kanilang mag-ina. She’s planning to visit Paul Andrie and Eric if ma miss na nang husto ni Dalton ang tito-dadda nya, and para na din maigala ang anak sa disneyland na pinapangarap din nya noong bata pa sya.

“Mamimiss ko kayo for sure babe” ani Paul Andrie na mangingiyak-ngiyak na habang tinuran ang mga katagang yaon.

“Kami din! Subrang mamimiss ka namin! Kaya wag na wag kang di mag vediocall sa amin ni Dalton ha? Kundi mag tatampo kami sayo nyan” pabirong ika naman ni Akiesha sa kaibigan.

“Aaaayyyy! Ako ba talaga ang di maka pag vediocall? O baka ikaw dyan, lalo na pag malulong ka na uli kay Ethan” pambubuska naman ni Andrie kay Akiesha.

Pinandilatan ng mata ni Akiesha ang kaibigan na ikinahagalpak naman nito ng tawa. Alam nito na pag nandidilat na mga mata ng kaibigan ay pahiwatig lang na mapipikon na ito any moment. Kaya naman na uwi sa tawanan ang kani-kaninalang na kalungkutan sa parating na paghihiwalay ng dalawa. May tiwala naman si Andrie sa kaibigan, pero pagdating kay Ethan don sya wala.

Alam nyang pwedeng mabaliktad ang senaryo pag nagkakataon. Kaya taimtim nyang dalangin na kung sakali mang di mapigilan ang pagbabalik ni Ethan sa buhay ng dalawang mahal nya ay sanay pang habang buhay na, yong tipong mabubuo at maging masaya naman ang matalik na kaibigan. Dahil deserve din nito ang maging masaya. Mas masaya kung sa piling ng mahal nito, na sanay may balik na pagmamahal mula sa taong mamahalin nito uli. Napabuntonghinga na lamang si Andrie ng palihim. Ayaw din nyang mag-alala ito. Crossing finger nalang ang tanging na usal ng huli.

“I’m gonna miss you both babe!” may lungkot na sa mga matang turan ni Andrie.

“ahhaahhh! Me too! And Zachy as well! We gonna miss you big!” balik sagot namn ni Akiesha.

“Haaayy! Lika ka nga dito paakap!” paglalambing na sambit ni Andrie sa huli.

Dagli namang umakap si Akiesha sa kaibigan. Ramdam nya ang mahigpit na yakap nito. Mamimiss nila ang kakulitan at paging terror nito minsan. Lalo na pagdating sa mga foods na e intake ni Dalton. Mawawala na yong minsang sisigaw pag napakain nya ng subrang chocolate ang anak nya o di kayay masubrahan sa matatamis na pagkain. Mawawala na yong hihila kay Dalton para mag toothbrush after kumain…haaaayyy lahat ng yon mamimiss nilang tyak. Pero masaya naman sya alam ng Dyos kung gano nya ipinag dasal ang ikakasiya ng kaibigan. Kaya di sila hahadlang ng anak nya para sa maganda at masayang buhay na nag aantay para dito.

After a month, nakauwi din si Adrian mula sa honeymoon nito:

“Damn you Adrian! Alam kong mali ako noon, at alam mo kung gaano ako nagsisisi don! Pero lahat ng yon di mo nakikita? At nakuha mong ilihim sa akin ang katotohanan? you made a fool out of me Adrian and that’s bullshit!” galit na galit na sita ni Ethan kay Adrian na tahimik lang na nakaupo sa may coach.

“How long have you been hiding this from me Adrian? Of all the people, ikaw pa ang gumawa sakin ng ganto? Why? Why Adrian?” dugtong na sambit ni Ethan sa kaibigang nakatitig lang ng taimtim sa kanya.

Pagkadating ni Adrian 1 month after his honeymoon tour ay agad syang nakipag kita kay Ethan, gawin man nya o hinde alam nyang di sya tatantanan nito. Kaya sya na ang nag set ng date sa pagtitipon nilang iyon, hinde na muna nya sinama ang asawa at ayaw nyang ma stress ito sa paghaharap nito at ni Ethan.

Kompleto ang buong tropa dahil gusto ding malaman ng iba kung bakit inilihim ni Adrian ang lahat ng impormasyong dapat malaman ni Ethan.

Andon din sila upang masawata si Ethan sa bugso ng galit nito kung sakali man. Ito na nga di mawari ang galit na naramdaman nito feeling nito subrang pag tatraydor ang ginawa ni Adrian para dito. Lalong nang gagalaiti si Ethan ng kampante lang itong naka upo at naka titig sa kanya.

“Ano? Are you just going to be silent? I was waiting for your VALID explanation!” nakakapagting sa tenga na turan ni Ethan sa kaibigan.

Napabuntonghininga naman si Adrian.

“Recently ko lang nalaman na ang Akiesha na best friend pala ng mapapangasawa ko ay ang Akieshang hinahanap natin. Gaya nyo subra din akong nagulat, lahat ng tanong ay gusto kong itanong noon. But I prefer to be silent dahil mas nakita ko kung gano ang galit sa mga mata ni Akiesha ng makita ako. I never expect her to be there nor to be the best friend of my bride to be. God knows how much urge I had before para sabihen sayo bro, but mas nanaig sa akin ang kagustohang manahimik muna ako at ibigay kay Akiesha ang nararapat, ayuko syang pangunahan sa gusto nyang mangyare, at wala ako sa posisyong iyon. At inaasam ko nalang na panahon nalang ang mag sasabi sayo. And viola! At my wedding!” ang medyo mahabang paliwanag ni Adrian.

“That’s it? Ganon lang bro?” tila nanghalipospos na tanong ni Ethan dito.

“when did you find out na si Alyssa ay ang Alyssang hinahanap natin?” si Henrich

“ a week before our wedding!” walang atubiling sagot ni Adrian.

“ A week?” mulagat na tanong ni Ethan. di pa din nito naiintindihan ang nais ipabatid ni Adrian. “Bro a week is long enough para sabihen mo sa akin ang totoo!” dugtong sumbat na wika nito.

“Ethan, bro! Its not that easy! God knows how much I tried to call you at that moment. Lalo na nang makita ko yong….yonggg….a-anak mo” ani Adrian na mabanaagan ang paghihirap ng kaluoban.

“then why didn’t you do it bro!” hopeless na wika ni Ethan.

“Dahil yon ang pakiusap sa akin ni Akiesha at Chelsea, mabigat sa kaluoban ko ang magsinungaling sayo Ethan, but I have to pay the consequences at ganon ka din. alam mong maiintindihan mo ang ibig kong sabihen” may bigat na turan ni Adrian.

Napahawak nalang sa sariling batok nya si Ethan. Pero nag aalimpuyo pa din ang galit nito.

“bro, kaibigan mo ko! You should think of what I’m going to feel! You know how much pain it cost me, those darkest moment. Lahat yon bro alam mo. But you still keep me blind from the truth! I felt so betrayed! Been betrayed by my own bro.” hinagpis na sambit ni Ethan. Pabagsak itong napaupo sa upo. Habang sapo-sapo ang ulo. Mabanaag dito ang panghihina.

“Bro I know! And was so sorry for that. Sana maintindihan nyo din ang kalagayan ko! Binantaan ako ni Chelsea na mag back-out ito pag sinabi ko sayo ang totoo. God knows how hard it was for me to hide those things from you Ethan. But I have too! Lalo na kung nakita mo sana kung gano pa din iniyakan ni Akiesha ang mga ala-alang yon, I felt so damn helpless! Those pain in her eyes the moment she started to burst out? Bro you’ll feel how hard it was for her to bare it alone, and thats what I want you to understand. ” ani Adrian na mabanaagan ng kalungkotan ang mukha

“Bro, it would be my chance to prove my wrong doing! You should have told me. Di sana nagawan ko na ng paraan ang mga pagkakamali ko!” hopeless na sambit ni Ethann dito.

“how could I say No to Akiesha? Bro mas deserve ni Akiesha na sundin ang gusto nitong mangyare, infact lets be grateful, at long last they shove from hiding! Bro, we all know na di madali para sa kanya ang lumantad. But she did para kay Chelsea. And how should I say NO sa gusto nilang mangyare? And besides its our fault lalo ka na! Kaya we have to accept the fact na it would be hard like a rock ang pagbawi sa mag-ina mo, dahil subrang nasaktan at nadurog si Akiesha nong tinalikuran mo.” mahabang litanya ni Adrian.

“God Adrian, that’s my point! I know I’m stupid enough to turn my back on her, kaya nga hinanap ko ng pagkatagal-tagal di ba? Di ako magpakahirap at magtiis para lang sa wala. I know I deserve to be punish of what I’ve done, but bro, it would be better kung di mo nilihim sa akin ang katotohanan. I’ve might think more ways atleast. Andon na ako sa maaring paghihirap na sinasabe mo, but I won’t say NO at sumuko para mabawi ko ang mag-ina ko! It would be a great help bro.” tila nawalan na ng pag-asang wika ni Ethan.

“I guess we have to give a benefit of the doubt si Adrian mga tol! Hinde rin biro yong situation na kinalagakan nya. Kahit man siguro ako ang nasa posisyon nya ay gagawin ko din. Maliban nalang kung hinde mo mahal yong pakakasalan mo di may skipping goat alibi kang magawa. But sad to say its not that kind of scenario.” Si Fredrick na napasandal nadin sa kinaupoan.

“I agree to that bro! And bro, Ethan wag mo sanang masamain ang sasabihen ko, I guess mas kailangang sundin ni Adrian si Akiesha kung ito man ang hininge ng huli, kasi it should be that way. kong ako man si Akiesha ay baka nga di na ako pumayag o di na ako magpapakita pa sayo. Lalo na siguro ang ipakita ko pa ang anak ko. What Akiesha did? is such Bravery! Shes taking a huge risk! Para lumantad nang ganon ganon lang. Subra ang galit nya sayo and I know you know why! Sa tagal ng panahong hinahanap natin kahit sa kasuloksulokan na nang pinas ay di ntain mahagilap? Kasi ayaw nyang magpakita. And in just a blink of an eye, in the wedding she puff from somewhere!” paliwanag din ni Henrich kay Ethan na tumungga na ng alak na kinuha mula center table na kung saan nakalatag ang ang pulutan at ilang boteng branded na alak.

“Bro, I suffered so much too! Na pagbayrana ko na din yong sakit ng pagkawala nila. You know that bro! Halos ikamatay ko na ang paghahanap sa mag-ina ko! I’ve tried so much, I did!” si Ethan na kabanaagan ng sakit at paghihirap habang sinasambit ang mga katagang iyon.

“bro we know! Pero si AKiesha at anak mo hinde, I guess this is what we deserve. ” dugtong na paliwanag ni Hendrich

“Bro I know its so damn hard, but what you gonna do for now is take it easy. Huminahon ka muna and think a ways na masuyo mo uli at maipalam mo kay Akiesha na pinagsisihan mo ang lahat, na your willing to do anything, para lang mapatawad nya at tanggapin ka sa buhay nila!” si Adrian. “Cause they need to know the truth too bro!” dugtong pa nito.

“ tama si Adrian Ethan! Pero ang tanong paano?” si Fredrick

“ahhh! Yon ang di ko alam” si Henrich na napatingen kay Fredrick.

“ Kaya nga planohin natin! This is not just about Ethan its also about Us all!" Ani Adrian na seryosong tinitigan ang mga kaibigan. “Remember we are one to be blame too! Dahil kung hinde tayo nag pustahan walang mangyayaring ganito! So are you all in to this?” dugtong sambit ni Adrian na kinatango naman ng mga nasa harapan nito.

“I’m in!” walang gatol sabi ni Hendrich

“count me Two!” segunda ni Fredrick.

“okay! Good! I have a plan!” si Adrian

“spell it out!” si Ethan na eager malaman ang plano ng kaibigan.

“First thing first, ligawan natin ang asawa ko!” saad ni Adrian.

“Whaaat?” gulat na saad ni Fredrick “are you out of your mind? Papaligawan mo sa amin asawa mo? Bro naman okay sana kung dalaga at di bundat yong misis mo, pwede pa! My goodness bro!” dugtong ng huli na umiiling-iling pa

Kay bilis namang nasapok ni Hendrich si Fedrick na nasa katabing upoan lamang nito na naka pwesto. Ikinamulagat naman ni Adrian ang tinuran ni Fredrick at ikinabunghalit naman ng tawa ni Zyron.

“You freck!” si Hendrich na inabot ang throw pillow at inihampas sa kaibigan ng di pa nakuntento sa pag batok dito.

“Heeeyy! What? Ano masama sa sinabe ko? Mali ba ako don?” si Fredrick na sinangga ang pag hampas sa kanya ng katabi.

“Luko ka! Kahit kilan ka talaga Frediriko!” si Adrian na napailing nalang.

“Luko-luko! Ni literal mo yong sinabe ni Adrian. Haaaiiizzttt! Di ko alam kung pano ka ba talaga nasama sa amin. Abay kay tagal na nating magkakaibigan bopols kapa din” napatawa na ding ika ni Hendrich.

“come on guys, tama naman ako sa sinabe ko ah! Eh sa yon pagka intinde ko sa sinabe nyo! Darn…ako pa tuloy yong naging mali” ani Fredrick na umiiling-iling habang tinungga ang lamang alak sa kupita nito.

“Hayyy naku! Buti nalang pogi ka!” pabirong turan ni Hendrich dito.

“oi…oi…oi…moy guapito simpatiko!” ika ni Fredrick na umasta pang nag papa cute at galawang pogi pa ang e minowestra.

Sabay-sabay na pinag papalo ng throw pillow ng tatlo si Fredrick na kun tudo naman ito sa pag-ilag sa paghahampas ng mga kaibigan. Napuno ng halakhakan ang kwartong kani-kanina lang ay puno ng tensyon. Nabalot ng kasiyahan at pagkakaintindihan na ang ang magkakaibigan, may kasabihan nga na “Maayos ang gusot pag may alak sa misang umiikot este pag pinagusapan ng maayos” at Ika pa nila “True Friends stays forever, beyond words, beyond differences, beyond distances and time” magkakaalitan man pero never mapuputol ang ugnayang binuo at tinatag ng panahon.

“True Friends aren’t the one who make your problems disappear, they are the ones who won’t disappear when you’re facing problems”

Para kay Ethan gagawin nya ng lahat mabalik lang nyang muli ang tiwala at pagmamahal ng babaing inaakala nyang pandalian lamang, na ang babae palang yon ng bubuo at magbibigay liwanag sa nagulomihanan nyang mundo. Tinungga nya ang natirang alak sa kupita habang nakatitig sa mga kaibigang tuloy pa din ang balyahan. Alam nyang mahihirapan sya but this time he will put all his aces and trust lalo na at alam nyang di sya mag iisang harapin ang pagsubok na kahaharapin. Sometimes he was asking himself, what have he done to deserve a friendship like this, yong tipong kasangga hanggang dulo. Alam nyang sa huli ay di sya pababayaan ng mga kaibigan. And now his crossing his finger sa nalalapit na paghaharap nila Akiesha.

“basta bro Adrian, ikaw nang bahalang amuin ng una Chelsea. Then pindutan mo nalang kami pag okey na at go na tayo!” si Henrich.

“Yup bro! Crossing finger na sana madali nating mapaamo yong asawa ko!” ani Adrian na tinaas pa ang basong may lamang alak.

“kaya yan bro! Tiwala lang tayo!” ani naman ni Fredrick.

“Teka bro, alam mo ba kung saan ngayon si Akiesha?” pagurirat ni Henrich.

“Yon ang di ko natanong kay Akiesha noon bro, and malamang hinde din sasabihen sa akin noon, knowing how related I am with Ethan, kahit sabihen pang napatawad na nya ako, but I know may reserbasyon pa don iyon lalo na kung sa kinaroroonan nila. But as I heard sa province sya nag stay, kasi minsan nya na kaming inaya na mag bakasyon don sa kanila eh!” paliwanag ni Adrian.

“Will if that’s the case, we have to fasten this up ng makita na natin sila.” Ika naman ni Fredrick

Tahimik lang na nakikinig si Ethan sa usapan ng mga kaibigan iniisip nya kung may province bang nabanggit si Akiesha noon sa kanya matay man nyang isipin ay di talaga nya maisip.

Buo na ang naging plano ng tropa, pag napaamo na nila si Chelsea ay sasama na ang mga ito kung saan matatagpuan sila Akiesha. Kaya naman maigtingang pagkilos ang gagawin nila para mapadali na ang pag punta nila sa probinsya. Crossing finger ika nga ni Adrian. At inaya din nyang sabayan ng dasal at paniniwala sa taas dahil doon walang imposible pag don sila hihinge ng tulong.