Ayeza Blythe's POV
Isang napakalabong pader ang nakikita ng mga mata ko. Ang pagsagi ng kirot sa ulo ko ay hindi mawawala kahit saan ko ibaling ang ulo ko. Paulit-ulit ka ipinipiki ang mga mata ko at muling ididilat pero malabo pa rin ang paningin ko.
Nakahiga ako sa kama at hindi ko alam kung nasa ang lugar ako. Kung paano ako napunta dito at bakit ako nasa lugar na ito.
"Mama..."
Narinig ko ang pagtawag sa akin ng anak ko pilit kong inaanigan ang nasa paligid ko pero wala akong makita. Tanging puti lang na nakakasilaw ang nakikita ko. Kahit saan ako lumingon puro puti na lang.
"Jaxiel! Anak!"
Isinigaw ko ang pangalan ng anak ko at nagbabakasakali na baka marinig niya ako. Gusto kong maramdaman ang anak ko. Natatakot ako na baka kinuha na siya ng mga taong gustong pumatay sa papa
