Kabanata 1

1471 Words
"WE'VE GOT five this time," seryosong sabi ni Trojan sa kapatid na si Gresso habang kausap niya ito sa phone. "One Asian, a couple of locals, and two more Europeans." "Good. Bring them here." Trojan ended the call before he glanced at the woman sitting at the farthest part of the van. May takip ang mga mata ay nakabusal ang bibig ngunit panay ang hikbi. He doesn't know why he keeps on looking at her since they got her. Puro babae ang nakuha nila ngunit tanging ang babaeng iyon lamang ang namumukod-tanging nakakuha ng atensyon niya. The man driving the van looked at him with a smirk. "She's pretty. Want me to park the van so you can f**k her before we deliver them?" Umigting ang kanyang panga. "Just keep driving before I slit your throat." Nanahimik ang lalake. Nawala rin ang ngising nakapinta sa mga labi nito na tila natakot ito sa kanya. Dapat lang. Hindi naman siya nagbibiro. He'd already killed more than he can remember. Hindi na uso sa sistema niya ang makaramdam ng takot. The world that was introduced to him and his brother is a nasty place. Magmula noong mapunta sila sa kamay ng organisasyong ngayon ay pinamumunuan na ni Gresso ay sinigurado na ni Trojan na hinding-hindi na siya makararamdam pa ng awa. Emotions, Gresso said, are the biggest traitors in one's mind. Trojan looked at the woman again. Matagal nang naalis sa katawan nila ng kapatid niya ang konsepto ng kunsensya kaya hindi niya mawari kung bakit parang gusto niyang tabihan ngayon iyong babae sa likod at pakalmahin ito. Bumuntonghininga na lamang siya't ibinaling ang atensyon sa daan. "Drive faster," malamig ang boses niyang utos sa lalakeng nagmamaneho. Diniinan nito ang tapak sa accelerator. Inilabas naman ni Trojan ang kaha ng kanyang sigarilyo at nagsindi ng isa. Umaasang mapakakalma ng usok na hinihithit-buga niya ang kakaibang pakiramdam na lumulukob sa kanyang sistema. The van arrived at the port where the large cargo ship was waiting. Nag-iiyakan ang mga babaeng pinalabas ng van. Lahat ay nakagapos at pawang takot na takot. Trojan watched them get off the van one by one. Noong iyong huling babae na ang palalabasin ay muntik itong matumba dahil halos itulak ng tauhang umaalalay rito palabas. He immediately caught her before he gave the man a deadly stare. Halos mamutla naman ang lalake at kaagad na nanghingi ng paumanhin. He sighed before he looked at the woman who's shaking in his arms right now. Walang tigil sa pagdaloy ang mga luha at panay ang paghikbi. Damn it, he wants to take off her blindfold and the cover on her lips. He wants to stare at her innocent face, caress her long black hair, and f*****g wipe her tears. Ano ba ang nangyayari sa kanya? "You're gonna walk, and you're gonna stop crying. Do you understand?" seryoso niyang tanong sa babae. Humahagulgol itong tumango. Binitiwan naman ito ni Trojan. He watched her as she tried to take her steps but she almost tripped again. Napabuntonghininga na lamang tuloy si Trojan bago niya ito pinasan na parang sako ng patatas. They brought the women inside the cargo ship. Ipinasok nila ang mga ito sa isa sa mga container van kung saan nakakulong ang higit dalawang dosenang kababaihan. The women will be shipped out to Italy in no time. Kung ano man ang gagawin sa mga ito ng katransakyon ng kapatid niya ay wala na dapat siyang pakialam. Ni minsan ay hindi naman talaga siya nagkaroon ng pakialam, ngunit ewan ba ni Trojan kung bakit parang sa pagkakataong ito ay gusto niyang malaman kung ano ang mangyayari sa mga ipadadala sa Italya. No. He doesn't really give a damn about the entire batch. He's just after one girl. The one that's been demanding for his full attention ever since they got her. Pinagtatanggal ng mga tauhan ang mga busal at takip sa mata ng limang babae. Trojan couldn't keep his eyes off of the Asian girl. Kahit kinakausap siya ng ibang tauhan ay tila wala siyang naririnig. Nakatutok lamang ang kanyang mga mata sa babae. It was like he was put under a spell and now he wants to drag the woman out of the container van and bring her to his room in the lower deck of the ship. "Trojan," tawag ng isa sa mga tauhang nagbabantay sa mga nakuhang babae. Kung hindi nito tinapik ang kanyang balikat ay baka hindi siya nagbalik sa kanyang sarili. He inhaled a silent breath. "What?" The man jerked his head, pointing something. Tiningnan niya ang direksyong itinuturo nito. He then saw his brother carrying a blood-stained baseball bat. May talsik din ng dugo ang puting t-shirt nitong nagmukhang masikip dahil sa hulma ng katawan. Gresso puffed his cigar while looking at him. Ibinuga nito ang usok saka nito hinawakan ang kanyang panga upang tingnan kung mayroon siyang galos. Inis naman niyang tinabig ang kamay ng kapatid. Napipikon dahil palagi na lamang nito iyong ginagawa. Akmang titigilan na siya ng kapatid nang mapansin nito ang kalmot sa kanyang leeg. Gresso's devilish smirk disappeared and his eyes flickered with anger. "Who among these bitches scratched you, hmm?" Gresso asked. His voice as cold as his rotten soul. Trojan sighed. "It's just a scratch--" "I'm not gonna f*****g ask again--" "I said it's just a f*****g scratch," may diin na niyang sabi. Gresso clenched his jaw before he looked at the last batch of women Trojan had brought in. Hindi niya alam kung bakit nakaramdam siya ng kaba nang isa-isa iyong nilapitan ni Gresso. He couldn't keep his gaze off the Asian girl. Parang may pumipiga sa kanyang puso lalo na nang makita niyang sunod-sunod na pumatak ang mga luha nito. "Ah, this one looks interesting," said Gresso before he pulled the Asian girl close to him. Napakuyom ng kamao si Trojan. His brother takes one girl in every batch to f**k and hurt in his room until she couldn't breathe anymore. Literally. May pakiramdam siyang natipuhan nito ang babaeng kanina pa nakakukuha ng atensyon niya kaya lalo tuloy humigpit ang pagkakakuyom ng kanyang mga kamao. The woman gasped. Her scared eyes met his as if she was asking for help. Trojan knew his soul is as rotten as his brother's, so he doesn't understand why he wanted to steal the woman from his brother's arms and keep her away from anything that his brother might do to her. Gresso held the woman's nape before he clutched her dark hair. "What's your name, angel?" Gresso asked with a hint of interest. Trojan clenched his jaw as he watched the woman tremble in fear. "B-Be--" "B-Be--" Gresso mimicked before he laughed. "Please tell me your tongue works just fine, hmm?" Naluha nang husto ang babae habang takot na takot na nakatitig sa mga mata ng kapatid niya. "B-Bella . . ." She sobbed. "P-Please let me g-go. M-My Dad, my s-sister, they--" "My Dad, my sister yada yada yada. I'll f**k your sister in front of your dad's dead body if you won't shut that pretty mouth. Do you want that, hmm? Or you can feed me your p***y while she rides my c**k. How about that--" "Capo," may diing tawag ni Trojan sa kapatid. Gresso tilted his head to look at him, his eyes flickered with annoyance as if he didn't appreciate Trojan cutting him off. But Trojan doesn't give a damn. His brother may be capable of slaughtering an entire city, but he could never lay a finger on him. Trojan has the upper hand . . . and he's going to use that to his advantage now. "What?" asik ng kapatid niya. Trojan clenched his jaw. "I want her." Gresso scoffed. "Ursäkta mig?" Tinaliman niya ang titig sa kapatid. "I said I f*****g want her." He glanced at the woman who seems more terrified of him right now. "You can have her once I'm done with her." Ngumisi ang kanyang kapatid. Gresso even chuckled while shaking his head. Maya-maya ay kinaladkad nito ang babae palapit kay Trojan. The woman screamed, her body tensed in fear as Gresso firmly held her hair. "You f*****g want this one, hmm?" Gresso asked. Trojan kept his sharp gaze. "Yes." "And if I wouldn't give her to you?" "I'll leave the organization. They can kill me for all I care--" "There," asik ng kapatid niya nang itapon nito sa kanyang dibdib ang babae. "You have one week to sate your f*****g self," Gresso added before glaring at him. Hinawakan ni Trojan ang babae sa magkabilang braso nang hindi ito matumba. Her body trembled in fear as they all watched Gresso leave. Nang tuluyang nakaalis ang kanyang kapatid ay tinitigan niya ang luhaang mga mata ng babae. Trojan let out a sharp breath. Looks like he just completely lost his mind . .
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD