Hindi ko alam bakit iyon agad iyong tumatakbo sa isip ko habang magkatabi kaming nakasandal ni Chadri sa glass railing ng hotel terrace.
Mahina iyong hangin ngayong gabi at tanaw mula sa taas iyong sunod-sunod na ilaw ng Makati. Sa baba ay tila gumagapang iyong trapik habang mula naman sa loob ng ballroom ay mahina pa ring maririnig iyong jazz music at tunog ng mga taong nagtatawanan.
Pero dito sa terrace—
parang kami lang dalawa.
“And you’re overthinking again.”
Napakurap ako nang marinig boses ni Chadri mula sa tabi ko.
Napalingon ako sa kaniya.
Nakasandal lang siya ngayon sa railing habang nakaluwag nang bahagya iyong necktie niya. May ilang hibla na rin ng buhok niyang nahuhulog sa noo dahil siguro sa maghapong pakikipag-usap sa mga investors.
Nakakainis.
Mukha pa rin siyang m
