Kanina pa ako nakatayo rito sa harap ng gate pero hindi ko magawang pumasok. Kahit na kararating ko lang din ay parang gusto ko ng umuwi kaagad. Kung pwede lang talaga na hindi pumunta ay ginawa ko na, pero kahit saan naman ako magtago sigurado ako na ipapahanap nila ako.
Kahit labag sa kalooban ko ay dumiretso na ako papasok. Pagbaba ko ng sasakyan ay nakaabang na kaagad ‘yong guard kaya naman binigay ko na sa kanya ‘yong susi para maiparada ng maayos ‘yong kotse.
Parang ang bigat ng pakiramdam ko habang papasok sa loob ng bahay. Medyo naninibago pa nga ako dahil ang tagal na rin no’ng huling punta ko rito. Simula rin kasi no’ng umalis ako ay hindi na ulit ako bumalik pa o nagpakita man lang sa kanila.
Pagdating ko sa dining ay naabutan ko sila na nakaupo na. Natigilan pa nga silang la
